“เจ็บ ๆ ๆ ๆ!” ผีหนุ่มในชุดขาวผู้นั้นจ้องมองไปยังมู่เฉียนซีอย่างเสียใจ
“เจ้าใจร้ายมาก!” หลังจากนั้นก็ใช้ดวงตาที่กล่าวโทษของเขาจ้องมองไปที่นางอย่างน่าสงสาร
เสี่ยวโม่โม่โผล่หน้าออกมาพลางกล่าวว่า “นะ…นี่ไม่ใช่ผีนี่!”
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างดุร้ายว่า “หยุดการละเล่นเหล่านี้ของเจ้าซะ ข้าจะนอน อย่ามารบกวนข้า”
“ไม่ใช่ว่าเจ้าเล่นอย่างสนุกสนานอย่างนั้นหรือ? เป็นครั้งแรกที่ได้เห็นคนกระโจนเข้าไปในค่ายกลด้วยสีหน้าที่ไม่เปลี่ยนแปลงเลยแม้แต่น้อย ข้าชื่นชมเจ้ามาก พวกเรามาเป็นเพื่อนกันเถอะ! หลังจากนี้ข้าจะไปค้นคว้าหาการละเล่นอื่น ๆ มาลองเล่นกับเจ้าอีก”
“ข้าไม่สนใจ!”
“แต่ว่า…”
“หากอยากโดนข้าทุบอีกสักรอบ เจ้าจะลองดูก็ได้”
มู่เฉียนซียกพัดขึ้นมาเพื่อเตรียมจะเคาะลงไปอีกรอบ แต่ทว่าในเวลานี้หนุ่มน้อยผู้นี้กลับหลบหลีกอย่างรวดเร็วพลางกล่าวว่า “ไม่ได้ ๆ! ยังไม่ทันเช้าเลยนะ! พวกเรามาเล่นกันต่อเถอะ!”
หลังจากนั้นก็มีผีแขวนคอ ผีหิวโหย ผีรากษสและอื่น ๆ มารวมตัวกันเพื่อต่อสู้
มู่เฉียนซีขบฟันแน่นพร้อมกับกล่าวว่า “ทำลายมันซะ!”
เจ้าว่านซือเยี่ยนนั่นมีเจตนาที่ไม่ดีจริง ๆ นี่เขาเอาคนที่รับมือยากมาจัดการนางที่นี่ ช่างน่ารังเกียจยิ่งนัก!
ตูมมม โครมมม!
ห
