ขึ้นไปเถอะ!”
ผู้อาวุโสผู้พิทักษ์ของที่นี่โบกมือเพื่อแหวกเส้นทางให้พวกเขา
นักปรุงยาสามารถเข้าไปได้ แต่ว่านซือเยี่ยนกลับไม่สามารถขึ้นไปได้ ฉะนั้นจึงทำได้เพียงมองตามหลังพวกเขาที่กำลังจากไป
มู่เฉียนซีหันหน้ากลับมาแล้วกล่าวว่า “ว่านซือเยี่ยน เจ้ารอก่อนเถอะ! รอให้ข้าเอาที่หนึ่งมาได้แล้ว ข้าจะกลับมาสั่งสอนเจ้า”
“เช่นนั้นก็รอให้เจ้าได้มาก่อนแล้วค่อยพูดเถอะ! หากเอามาไม่ได้แล้วละก็ ข้าคิดว่าเจ้าคงจะไม่มีหน้ามาตามหาข้าเพื่อแก้แค้นแล้วล่ะ” แววตาของว่านซือเยี่ยนเต็มไปด้วยการยั่วยุเป็นอย่างยิ่ง
“เจ้าล้างคอรอข้าไว้ได้เลย!” และมู่เฉียนซีก็พุ่งทะยานไปทางเขาว่านฉง
เขาว่านฉงนั้นเงียบสงบเป็นอย่างมาก และมันก็มีเพียงหอโอสถว่านฉงที่ตั้งอยู่ที่นี่ เดิมทีแล้วเขาลูกนี้ไม่มีสัตว์วิญญาณที่เป็นอันตราย อีกทั้งยังเต็มไปด้วยพลังวิญญาณอีกด้วย
มู่เฉียนซีหยุดฝีเท้าลง จากนั้นนักปรุงยาที่เดินทางมาด้วยกันก็กล่าวว่า “แม่นางมู่ มีเรื่องอะไรหรือเปล่าขอรับ?”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “พวกเจ้าเข้าไปในหอโอสถกันก่อนเถอะ! ข้าขอนอนต่อสักงีบหนึ่ง!”
นักปรุงยาเหล่านั้นต่างพากันชะงักงันไปอย่างสิ้นเชิง นอนต่อหรือ!
ไม่เคยพบเคยเห็นคนที่จะไปนอนต่อก่อนที่จะเ