พูดคุยกันขึ้นมา
“เจ้าว่าระหว่างคุณชายกับแม่นางมู่มีความแค้นอะไรกัน! คิดไม่ถึงเลยว่าจะวางแผนให้แม่นางมู่ไปอยู่ในสถานที่แบบนั้นได้?”
“ใช่แล้ว! ต้องรู้ว่าบ้านผีสิงแห่งนั้นมีชื่อเสียงมากที่สุดในดินแดนทางทิศเหนือของราชวงศ์ตงหวงแล้ว! ถึงจะให้อยู่โดยไม่เก็บเงินก็ไม่มีผู้ใดกล้าไปหรอก!”
“นี่คุณชายตั้งใจจะทำให้แม่นางหวาดกลัว และหลังจากนั้นค่อยกลายเป็นวีรบุรุษมาช่วยสาวงามอย่างนั้นหรือ?”
“เจ้าคิดมากไปแล้ว ทำอย่างกับเพิ่งติดตามคุณชายมาวันแรกอย่างนั้นแหละ ในสายตาของคุณชายไม่ว่าหญิงสาวจะงดงามเพียงใดก็มีคุณค่าสู้แกนวิญญาณของสัตว์วิญญาณระดับหนึ่งเม็ดนึงไม่ได้หรอก”
แน่นอนว่า มู่เฉียนซีไม่ได้รู้คำวิจารณ์ของพวกเขาอยู่แล้ว อีกทั้งยังเปลี่ยนภาพลักษณ์ที่มีต่อคนขี้งกอย่างว่านซือเยี่ยนไปแล้วอีกด้วย
หลังจากที่พระอาทิตย์ตกดิน มู่เฉียนซีก็รู้สึกได้ถึงกลิ่นอายโดยรอบที่เปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน มันไม่มีจิตสังหาร แต่กลับมีพลังงานที่เย็นยะเยือกจนทำให้คนต้องรู้สึกขนลุกขนพองขึ้นมาแทน
เมื่อมู่เฉียนซีสังเกตเห็นถึงความผิดปกติ และเมื่อเปิดประตูออกไปดู ก็ค้นพบว่ามีหมอกควันลอยเคว้งอยู่ทั่วทุกหนแห่ง จากนั้นก็ได้ยินเสียงที่คร่ำครวญยิ่งดังลอยออกมาจาก