ระยะไกล
เงาของต้นไม้แกว่งไปแกว่งมารอบบริเวณ ดูราวกับว่าได้ซ่อนวิญญาณของคนตายที่สถิตย์อยู่ในภพนี้จำนวนนับไม่ถ้วนเอาไว้ ซึ่งเหมือนกับว่ามันกำลังจะพุ่งทะยานออกมา และต้องการที่จะกลืนกินนางเข้าไป
ทันใดนั้นมู่เฉียนซีก็รู้สึกว่าตนเองกำลังตกอยู่ในฉากของหนังสยองขวัญอย่างกะทันหัน ซึ่งนี่มันแตกต่างจากภาพในตอนกลางวันอย่างสิ้นเชิงเลยทีเดียว
“ฮืออออออ!”
“อ๊ากกก ย๊ากกก...”
“……”
เสียงอันน่าขนลุกทั้งหลายหลอมรวมกันมาในคราวเดียว จนมันสามารถเอาไปทำการแสดงการขับร้องได้เลยทีเดียว
หางตาของมู่เฉียนซีกระตุกขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง ว่านซือเยี่ยนไม่ได้มีเจตนาดีจริง ๆ ด้วยสินะ! ของถูกมักจะไม่ใช่ของดี และนี่มันก็คือบ้านผีสิงชัด ๆ
“เด็ก ๆ!” มู่เฉียนซีตะโกนเรียก
ดูเหมือนว่าเหล่าคนรับใช้ที่ดูให้การต้อนรับอย่างดีเมื่อตอนกลางวันทั้งหมดเหล่านั้น ตอนนี้ราวกับว่าได้หายไปแล้วอย่างไรอย่างนั้น
และในสถานที่แห่งนี้ก็เหลือเพียงนางอยู่แค่คนเดียวเท่านั้น ตอนนี้สามารถพูดได้เลยว่านางกำลังตกที่นั่งลำบากโดยไม่มีคนช่วยเหลือแล้วจริง ๆ
แววตาของมู่เฉียนซีมืดลง ความจริงแล้วว่านซือเยี่ยนประเมินนางต่ำเกินไป
นางคือหมอปีศาจที่สามารถแข่งขันปลิดชีวิตกับราชาแห
