อีกแล้วนะ” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“ข้าแน่ใจ!” เซี่ยซวีพยักหน้ากล่าว
“เซี่ยซวีจากเผ่าราชันย์แห่งเหมันต์ คารวะเจ้านาย”
คนที่เย็นยะเยือกราวน้ำแข็งผู้นี้ ในเวลานี้ได้คุกเข่าลงข้างหนึ่งต่อหน้ามู่เฉียนซี เพื่อมอบความภักดีของเขาให้แก่นาง
ความสิ้นหวังรุ่นแล้วรุ่นเล่า ที่ต้องยอมแพ้ไป พร้อมกับญาติพี่น้องก็ค่อย ๆ ตายจากไปทีละคน
พวกเขามิอาจต้านชะตากรรมที่ทำให้พวกเขาหมดหนทางได้เห็นลูกหลานของตนเองเติบใหญ่ สิ่งเหล่านี้เป็นสิ่งที่พวกเขาเผ่าราชันย์แห่งเหมันต์รุ่นแล้วรุ่นเล่ามิอาจหลุดพ้นไปได้
มีเพียงพวกเขาที่สามารถรับรู้ได้อย่างลึกซึ้งว่า การถอนคำสาปได้แล้วนั้นมีความหมายเพียงใด
และการที่เขายอมมอบทั้งหมดให้นั้น ก็ไม่ถือว่ามากเกินไปเลย
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ในเมื่อหัวหน้าเผ่าราชันย์แห่งเหมันต์กลายมาเป็นลูกน้องของข้าแล้ว เช่นนั้นข้าก็อยากจะสั่งให้เจ้าทำงานเรื่องแรกให้ข้าสักหน่อย ข้าได้ยินมาว่าหุบเขาน้ำแข็งของพวกเจ้ามีสมุนไพรวิญญาณมากมาย ดังนั้นก็ให้ทุกคนไปเก็บมาให้ข้าหน่อย!”
ภารกิจแรกนั้นง่ายดายมาก และเนื่องจากเผ่าราชันย์แห่งเหมันต์ไม่มีนักปรุงยา อีกทั้งคนนอกยังไม่สามารถย่างกรายเข้ามาได้ ดังนั้นสมุนไพร
