่านซือเยี่ยนกับอีกสองคนจึงได้ตามมู่เฉียนซีเข้าไปในอาณาเขตของเผ่าราชันย์แห่งเหมันต์ ซึ่งความงดงามอันประณีตของทั้งหุบเขาน้ำแข็งแห่งนี้ล้วนเป็นเพราะได้รับการดูแลจัดการโดยคนของเผ่าราชันย์แห่งเหมันต์นั่นเอง
“หัวหน้าเผ่ากลับมาแล้ว!”
“หัวหน้าเผ่ากลับมาแล้วจริง ๆ”
เมื่อเซี่ยซวีกลับมาได้อย่างปลอดภัย คนในเผ่าราชันย์แห่งเหมันต์ต่างก็พากันดีใจเป็นอย่างยิ่ง
“ท่านพี่!”
เซี่ยหนิงวิ่งออกมา และกระโจนเข้าใส่พี่ชายของตนเองอย่างตื่นเต้นดีใจ
มีคนออกมาจากเผ่าราชันย์แห่งเหมันต์ไม่น้อย แต่ทว่าทุกคนล้วนมีอายุน้อยทั้งสิ้น ซึ่งคนที่เด็กที่สุดก็มีอายุเพียงหนึ่งถึงสองขวบเท่านั้น
หลังจากที่เซี่ยหนิงพูดคุยกับพี่ชายของตนเองเสร็จเรียบร้อยแล้ว ก็กล่าวกับมู่เฉียนซีว่า “พี่สาวมู่ พี่ชายว่านซื่อ พวกท่านยอดเยี่ยมมาก คิดไม่ถึงว่าจะหาท่านพี่ได้เร็วถึงเพียงนี้”
คิดไม่ถึงว่าน้อยชายของตนเองจะไปขอบคุณคนทั้งสองที่วางแผนใช้กับดักกับเขา ซึ่งมันก็ทำให้เซี่ยซวีขมวดคิ้วอย่างไม่พอใจเล็กน้อยก่อนจะกล่าวว่า “เข้าไปคุยกันข้างในเถอะ!”
“ให้สมาชิกทุกคนภายในเผ่าเข้ามาให้หมด ห้ามขาดแม้แต่คนเดียว” หลังจากนั้นเซี่ยซวีก็ออกคำสั่ง
“ขอรับ ท่านหัวหน้าเผ่า!”
