คนทั้งเผ่าราชันย์แห่งเหมันต์มีจำนวนน้อยมาก ซึ่งก็มีไม่ถึงร้อยคนเลยด้วยซ้ำ ทั้ง ๆ ที่เมื่อก่อนพวกเขาเคยเป็นเผ่าที่มีขนาดใหญ่มาก แต่เนื่องจากโดนคำสาปของเผ่าคำสาป จึงทำให้พวกเขาลดลงจนมาถึงจุดนี้เลยทีเดียว
เซี่ยซวีกล่าวว่า “ที่ข้าเรียกให้ทุกคนมารวมตัวกันในวันนี้ เป็นเพราะข้ามีเรื่องที่สำคัญมากอยากจะประกาศ! ซึ่งนั่นก็คือ ข้าหาคนที่สามารถถอนวิชาคำสาปบนร่างกายของพวกเราได้แล้ว”
ทันใดนั้น ทั่วทั้งเผ่าราชันย์แห่งเหมันต์ก็ตกอยู่ในความโกลาหลทันที
“อะไรนะ ท่านหัวหน้าเผ่าหาคนของเผ่าคำสาปเจอแล้วอย่างนั้นหรือ?”
“ท่านหัวหน้าเผ่า ท่านได้รับบาดเจ็บหรือไม่?”
“เผ่าคำสาปจะยอมตกลงถอนคำสาปของพวกเราได้อย่างไรกัน ท่านหัวหน้าเผ่า พวกเขาคงไม่ได้ทำอะไรท่านใช่หรือไม่?”
เซี่ยซวีกล่าวว่า “อันที่จริงแล้วจะใช่หรือไม่นั้น เมื่อถึงเวลานั้นพวกเจ้าทุกคนก็ดูมันด้วยตาตนเองเถอะ! เนื่องจากไม่สามารถยืนยันได้ว่าปลอดภัยหรือไม่ ฉะนั้นข้าจึงจะลองเป็นคนแรก”
“ท่านหัวหน้าเผ่า จะทำเช่นนั้นได้อย่างไร? ให้ข้าเป็นคนทำเองเถอะ!”
“หัวหน้าเผ่าเป็นผู้มีพรสวรรค์ดีที่สุดในรอบร้อยปีของเผ่าราชันย์แห่งเหมันต์ของพวกเรา หากมีอะไรเกิดขึ้น พวกเราจะอธิบาย
