บ้างหรือไม่?”
คนอื่นต่างพากันส่ายหน้าเล็กน้อย แต่เซี่ยหนิงกลับกล่าวว่า “ข้ารู้ ๆ คืนก่อนวันที่ท่านพี่จะจากไปข้าเห็นเขาได้ถือดอกไม้แสนสวยดอกนี้เอาไว้ และวันรุ่งขึ้นหลังจากนั้นเขาก็จากไปแล้ว”
ว่านซือเยี่ยนกล่าวถามว่า “เจ้าแน่ใจหรือ?”
“อื้ม! ข้ามั่นใจว่ามองไม่ผิดแน่นอน”
หรือกล่าวได้อีกนัยหนึ่งก็คือ ตอนนี้บัวหิมะเก้าเซียนนั้นอยู่ในมือของผู้นำเผ่าของเผ่าราชันย์แห่งเหมันต์นั่นเอง
ขอเพียงแค่เซี่ยซวีผู้นั้นยังอยู่ในอาณาเขตของแดนซวนเทียนแห่งนี้ เขาจะต้องหาเจอได้อย่างแน่นอน
คนของเผ่าราชันย์แห่งเหมันต์เหล่านั้นตะลึงงันไปครู่หนึ่งแล้วกล่าวว่า “เผ่าราชันย์แห่งเหมันต์ของพวกเราอยู่อย่างสงบสุขมาโดยตลอด และยังไม่เคยทำร้ายผู้ใดมาก่อนด้วย หากคุณชายต้องการสมุนไพรวิญญาณนี้ ก็โปรดอย่าทำร้ายหัวหน้าเผ่าของพวกเรา หากทำเช่นนั้นได้เผ่าราชันย์แห่งเหมันต์ของพวกเราจะขอบคุณท่านเป็นอย่างมาก”
“หากพวกท่านเจอกับหัวหน้าเผ่าแล้ว ก็รบกวนบอกให้เขารีบกลับมาเผ่าเสีย และได้โปรดอย่าไปเสี่ยงอันตรายเพื่อพวกเราเป็นอันขาด”
นิสัยของคนจากเผ่าราชันย์แห่งเหมันต์ถือว่าไม่เลวเลยทีเดียว อีกทั้งยังไม่มีนิสัยที่ผิดแปลกจากมนุษย์มนาอย่างในข่าว
