ั้งใจที่จะหลบหน้านาง เช่นนั้นนางก็จะไม่เปลืองแรงตามหาเขาอีกแล้ว
ทิวทัศน์ของเมืองปิงหวางถือได้ว่าไม่เลวเลยทีเดียว นอกจากนี้ร้านยาและผู้ค้าบางส่วนยังขายสมุนไพรวิญญาณที่มีเฉพาะในดินแดนทางทิศเหนืออีกด้วย ดังนั้นมู่เฉียนซีจึงหันไปกว้านซื้อสมุนไพรวิญญาณเหล่านั้นแทน
และหลังจากที่กว้านซื้อจนเก็บเกี่ยวมาได้อย่างดีเรียบร้อยแล้ว มู่เฉียนซีก็สามารถลบล้างความรู้สึกแห้งเหี่ยวภายในใจออกไปได้
“นายน้อยขอรับ แม่นางมู่นาง…”
ในตอนที่มู่เฉียนซีกำลังกลับไป ขณะนั้นก็มีคนเข้ามารายงานสถานการณ์ของมู่เฉียนซีกับว่านซือเยี่ยน
“นางข่มอารมณ์ไว้ได้ดีเลยทีเดียว” ว่านซือเยี่ยนกล่าวอย่างเรียบเฉย
มู่เฉียนซีรู้สึกว่า หากทำให้ว่านซือเยี่ยนรู้สึกว่าเขาไม่ใช่คนเดียวที่เธอสามารถร่วมมือด้วยได้ คงจะสามารถหลีกเลี่ยงความหยิ่งผยองของเจ้าหมอนี่ได้เป็นแน่
มู่เฉียนซีเริ่มทำการจัดสรรกำลังคนออกไป และนางก็รู้ว่าตนเองสามารถเตรียมการทั้งสองอย่างนี้ได้
แน่นอนว่าว่านซือเยี่ยนย่อมมองความคิดของมู่เฉียนซีออกอย่างทะลุปรุโปร่งอยู่แล้ว และเขาก็ได้ไปหามู่เฉียนซีจริง ๆ
“แม่นางมู่ นายน้อยของพวกเรากำลังรอท่านอยู่ด้านนอกขอรับ”
พวกของจูเชว่มีเรื่องร้อนใจ ฉะนั้นเกรงว่าทางด
