”
“ที่นี่ไม่ใช่พื้นที่ของเจ้า แต่เป็นพื้นที่ของซีซี่ต่างหาก เจ้ามายุ่งอะไรด้วยชิงหลง? ”
มู่เฟิงหลิงที่ทนไม่ไหวอีกต่อไปก็กล่าวขึ้นมาว่า “ซีเอ๋อร์ อารองจำได้ว่าที่เจ้ามียาที่สามารถทำให้คนพูดไม่ได้อยู่ด้วย เอามาให้อารองสักเม็ดสิ”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ได้เจ้าค่ะ!”
ในตอนที่มู่เฉียนซีหยิบยาลูกกลอนออกมา จูเชว่ก็สัมผัสได้ถึงลางสังหรณ์ที่ไม่ดีบางอย่าง จากนั้นเขาก็รีบหุบปากไปทันที และกินต่อไปอย่างเงียบสงบ
ฉงหมิงก็รู้สึกยินดีกับเรื่องนี้เป็นอย่างมาก เพราะมันทำให้เขารู้สึกรำคาญมากเช่นกัน
หลังจากที่อิ่มหนําสําราญแล้ว แน่นอนว่าพวกเขามีเรื่องสำคัญที่จำเป็นต้องหารือ
ที่พวกเขามายังหอหมอปีศาจในเวลาเดียวกันนั้นเช่นนี้ แน่นอนว่าไม่ใช่เพราะเรื่องธรรมดาอย่างการมาแสดงความยินดีกับการทำลายล้างสำนักหลินเยว่เพียงอย่างเดียวเท่านั้นอยู่แล้ว
“ร่วมมือกันหรือ! พวกเราไม่ได้ร่วมมือกันอยู่แล้วอย่างนั้นหรือ?” เมื่อมู่เฉียนซีฟังพวกเขาจนจบแล้ว ก็กล่าวขึ้นมาอย่างประหลาดใจเล็กน้อย
ไป๋เจ๋อกล่าวด้วยเสียงทุ้มต่ำว่า “เฉียนซี ดูเหมือนว่าอาจจะต้องเร่งความคืบหน้าให้เร็วขึ้นอีกหน่อยแล้วล่ะ”
ไป๋เจ๋อพยายามที่จะทำน้ำเสียงนิ่งสงบมากที่สุด แต่มู่เฉียนซีกลับสามารถส
