งเท่าไรนัก แต่เมื่อพวกเขาหายไปก็ทำให้อุปสรรคของพวกเราน้อยลงตามไปด้วย”
“ชิงหลง เจ้าหมอนี่ช่างเก่งเสียจริง ๆ เลย เขาเพียงคนเดียวก็สามารถทำลายสำนักหลินเยว่กับซีซีได้แล้ว แต่พวกเราต้องใช้ถึงสามคนถึงจะสามารถทำลายสำนักหลางซิงกับซีซีได้ ข้านี่ทั้งอิจฉาและเกลียดชังเหลือเกิน ซีซีต้องปลอบข้าหน่อยแล้วล่ะ” จูเชว่มองไปทางมู่เฉียนซีอย่างน่าสงสาร
เก่งอย่างนั้นหรือ? ทั้งหมดนั่นมันเหมือนกับเจอปีศาจต่างหากล่ะ เข้าใจหรือไม่?
ถึงแม้ว่าพวกเขาจะเป็นพี่น้องของเขา แต่ชิงหลงก็ไม่ได้เล่าเกี่ยวกับความน่าสะพรึงกลัวที่เขาพบเจอมา ซึ่งมันเป็นเรื่องยากเกินกว่าจะพูดได้จริง ๆ
เขากล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชาว่า “ถึงจะไม่มีผู้หญิงคนนี้ หรือแม้ว่าจะทำลายสำนักหลินเยว่ไม่ได้ ความแตกต่างของเจ้ากับข้าก็ยังห่างชั้นกันมาอยู่ดีนั่นแหละ ฉะนั้นเจ้าไม่มีทางเอาชนะข้าได้หรอก!”
“ชิงหลง ข้าแข็งแกร่งมากขึ้นแล้วนะ! เดี๋ยวข้าจะท้าดวลกับเจ้าทีหลัง”
“ข้าเอาชนะเจ้าได้ในสิบกระบวนท่าเท่านั้นแหละ!”
“ไอ้เวรนี่ เจ้าดูถูกข้าขนาดนี้เชียวหรือ”
“……”
อีกคนหนึ่งมีชีวิตชีวามาก ส่วนอีกคนก็เย็นชามาก แต่การต่อปากต่อคำกลับไม่มีใครเสียเปรียบเลย
ไป๋เจ๋อและฉงหมิงคุ้นเคยกับมั
