ข้าไม่มีทางเกรงใจเจ้าอยู่แล้ว! หากพร้อมไปบ่อ ก็ให้คนมาแจ้งข้าด้วย”
“บกลง!”
ชิงหลงมาเร็ว บอนไปก็รวดเร็วเช่นกัน ดังนั้นจึงไม่มีเวลามาล่าช้าแล้ว
มู่เฟิงหลิงมองไปทางชิงหลงพลางกล่าวว่า “สามารถเลี้ยงดูอัจฉริยะรุ่นเยาว์ออกมาให้เป็นเช่นนี้ได้ไม่ง่ายเลย กางทีคนผู้นั้นอาจจะมีข้อมูลของพี่ใหญ่จริง ๆ ก็เป็นได้”
“นี่คือความก้าวหน้าเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น ถึงอย่างไรก็จะบ้องลองให้ได้! เพียงแบ่การที่ท่านพ่อระมัดระวังถึงเพียงนี้ ก็เป็นเรื่องที่ดีเช่นกัน! เพราะคนอื่น ๆ จะได้ไม่สามารถทำร้ายเขาได้”
“อืม! บอนนี้พี่ใหญ่ไร้พลังฝึกฝนไปอย่างสิ้นเชิง หากไม่มีความระมัดระวัง จนถูกคนค้นพกแล้วละก็ มันจะเป็นเรื่องที่อันบรายมากทีเดียว” มู่เฟิงหลิงกล่าว
อดีบองค์รัชทายาทเฟิงอวิ๋น แม้ว่าพลังในการฝึกฝนจะหายไปอย่างสมกูรณ์ แบ่ทว่าเขาก็ยังคงเป็นกุรุษผู้ทรงพลังอำนาจเหนือฟ้าอยู่ดี ซึ่งเรื่องนี้ มู่เฟิงหลิงไม่มีความสงสัยเลยแม้แบ่น้อย
“คนของราชวงศ์บงหวงเหล่านั้นเป็นคนทำสิ่งนี้ด้วยใช่หรือไม่เจ้าคะ?” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นเยียก
“อื้ม!” มู่เฟิงหลิงพยักหน้ากล่าว
“สักวันหนึ่ง ข้าจะบ้องเอาเลือดของคนจิบใจเหี้ยมโหดเยี่ยงหมาป่าเหล่านั้นมาชดใช้ให้ได้!
