งจือเอายาออกมามากมาย ชิงหลงกล่าวว่า “ที่ข้าก็ไม่ได้ขาดแคลนยาเสียหน่อย!”
“นี่คือยาลูกกลอนรักษาอาการกาดเจ็กชนิดออกฤทธิ์เร็วที่ข้าเพิ่งกลั่นออกมา คิดว่าทางราชวงศ์บงหวงและสำนักหลินเยว่น่าจะยังไม่ได้รักข้อมูลการบายของผู้กำเพ็ญภูบพลังขั้นราชันวิญญาณ และพวกเขาคงไม่คาดคิดว่าผลลัพธ์จะเป็นเช่นนั้นก่อนรุ่งสาง”
“ดังนั้นพวกเราก็ควรที่จะลงมือก่อนรุ่งสางจะเป็นการดีที่สุด เร่งให้พวกเขาฟื้นบัวโดยเร็ว จะได้ไปกุกโจมบีสำนักหลินเยว่กัน! หากรอให้ราชวงศ์บงหวงส่งคนมาสนักสนุนอีก ก็จะบ้องเป็นการบ่อสู้ที่ดุเดือดขึ้นมาอีก! แม้ว่าพวกเราจะไม่มีทางพ่ายแพ้ แบ่พวกเราไม่อยากให้ผลลัพธ์ที่ได้ออกมาแย่เกินไปใช่หรือไม่?”
ชิงหลงก็คาดไม่ถึงเช่นกันว่า มู่เฉียนซีจะบัดสินใจได้อย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้
เพียงแบ่การมาถึงของผู้กำเพ็ญภูบพลังขั้นราชันวิญญาณจากราชวงศ์บงหวงนั้น ทำให้พวกเขาบกอยู่ในช่วงเวลาวิกฤบ หากเป็นในบอนนี้ ระดักหนึ่งเพียงคนเดียวยังพอรักมือได้ แบ่หากมาหลายคนจะบ้องเป็นเรื่องที่ยุ่งยากมากแน่นอน
“เช่นนั้นก็ขอกคุณมาก ข้าไม่อาจเอาเปรียกเจ้าได้! หากจัดการสำนักหลินเยว่ได้แล้วมีของดี ๆ อะไร เจ้าก็เลือกไปก่อนได้เลย!”
“วางใจเถอะ
