นกัน เขากล่าวว่าตนเองไม่มีคุณสมบัติของความเป็นพ่อ เขาอยากขอโทษท่านพ่อ อารองและอาเล็กด้วย แต่เขาก็มีเหตุผลที่ยากลำบาก...”
มู่เฉียนซีเล่าเรื่องมากมายภายในอึดใจเดียว และตอนที่ได้ยินว่าท่านแม่ถูกทรมานเพราะคำสาปของเผ่าคำสาป เบ้าตาของเทพสงครามเลือดเหล็กผู้แข็งแกร่งก็พลันแดงก่ำขึ้นมาทันที
ตั้งแต่เล็กจนโตเขาถูกเลี้ยงดูมาโดยพี่ใหญ่ และมีความทรงจำเกี่ยวกับแม่ของตนเองเพียงคลุมเครือเท่านั้น แต่ทว่าความรู้สึกที่มีต่อท่านแม่นั้นกลับฝังลึกอยู่ในกระดูกจริง ๆ
มู่เฟิงหลิงเอนตัวพิงไปที่มู่เฉียนซีแล้วกล่าวด้วยเสียงที่แหบพร่าว่า “ข้ายังไม่สามารถให้อภัยเขาได้ เว้นแต่ว่าพี่ใหญ่จะให้อภัยเขา”
“ตอนที่พี่ใหญ่กำลังปกป้องพวกเราจากพวกเสือสิงห์กระทิงแรดเหล่านั้น เขาไม่อยู่!”
“ตอนที่พี่ใหญ่ถูกใส่ร้าย ฝูงชนทั้งหมดต่างต่อต้านเขา ญาติมิตรต่างหลีกหนี ผ่านความเป็นความตายมามากมายนับไม่ถ้วน เขาก็ไม่อยู่”
“ตอนที่พี่ใหญ่ต้องสูญเสียพี่สะใภ้ไปอย่างเจ็บปวดรวดร้าวราวกับตายทั้งเป็น เขาก็ไม่อยู่อีก!”
“เห็นอยู่ชัด ๆ ว่าเขาคือพ่อของพวกเรา แต่ทว่าทั้งหมดนี้ล้วนเป็นพี่ใหญ่ที่คอยช่วยเหลืออย่างยากลำบาก พวกเราก็รักท่านแม่เหมือนกัน และไม่อยากให้ท่านแ