ม่เป็นอะไรไปด้วย แต่ข้าก็รักพี่ใหญ่ด้วยเช่นกัน ดังนั้น…”
มู่เฟิงหลิงกำหมัดแน่น จนเส้นเส้นเลือดเต้นตุบ ๆ อยู่บนฝ่ามือ
“ถึงอย่างไรตอนนี้ ข้าก็ไม่สามารถให้อภัยได้แน่!”
มู่เฉียนซีจับไปที่กำปั้นอารองของตนเอง นางรู้ว่าภายในหัวใจของอารองตอนนี้มีความสับสนเป็นอย่างมาก และสิ่งที่นางทำได้ก็เพียงอย่างเดียวก็คือการนั่งอยู่เป็นเพื่อนเขาไปเงียบ ๆนั่นเอง
“ตอนนี้พวกของท่านแม่อยู่ที่ใดอย่างนั้นหรือ?”
“พวกเขาก็มาที่แดนซวนเทียนแล้วเจ้าค่ะ แต่เนื่องจากท่านย่าถูกคนของเผ่าคำสาปคอยจับตามอง ฉะนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถปรากฏตัวออกมาได้! แต่อารองโปรดวางใจ เพราะท่านย่าเป็นถึงสัตว์เทพกิเลน และท่านทรงพลังมากเลยเจ้าค่ะ” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม
“แน่นอนว่าข้าไม่ได้เป็นห่วงท่านแม่อยู่แล้ว เพียงแต่กังวลว่าเขาจะคอยเป็นตัวถ่วงของท่านแม่เท่านั้น”
มุมปากของมู่เฉียนซีกระตุกขึ้นมาเล็กน้อย ‘ท่านปู่ ท่านคงจะต้องช่วยเหลือตนเองมาหน่อยแล้วล่ะ!
แม้ว่าอารองจะรู้ความจริงแล้ว แต่ตอนนี้เขาก็ยังคงเกลียดท่านมากอยู่ดี ดูเหมือนว่าหลังจากนี้ท่านคงจะต้องเร่งมือทำให้อาเล็ก อารองและท่านพ่อให้อภัยท่านให้ได้โดยเร็ว มิเช่นนั้นแล้วละก็ท่านต้องถูกท่านย่
