ทางด้านหนึ่งเป็นถึงอัจฉริยะของกองกำลังระดับสี่ ส่วนอีกด้านเป็นเพียงผู้บำเพ็ญอิสระเท่านั้น แน่นอนว่าคนพวกนี้วางแผนที่จะช่วยลูกศิษย์สาวของสำนักหลินเยว่แน่นอนอยู่แล้ว
อวี้เซิงสองพี่น้องกล่าวอย่างโกรธเคืองเป็นอย่างมาก พวกนางกล่าวว่า “ไม่ได้ ทำอย่างนี้ไม่ได้เด็ดขาด!”
“สัตว์วิญญาณโบราณกำลังจะมาถึงที่นี่แล้ว หากพวกเจ้าไม่ยอมรับปาก เช่นนั้นพวกข้าคงทำได้เพียงล่วงเกินพวกเจ้าทั้งสามคนแล้ว”
แววตาของแต่ละคนจ้องมองไปทางพวกของมู่เฉียนซีอย่างชั่วร้าย เห็นได้ชัดว่าต้องการที่จะลงมือ และพวกเขาคิดจะใช้กำลังเพื่อแก้ปัญหา
แม้ว่าตอนอยู่ต่อหน้าพวกเขามู่เฉียนซีจะแสดงความสามารถที่แข็งแกร่งเป็นพิเศษออกมา แต่พวกเขาเชื่อว่านางไม่มีทางต่อสู้กับพวกเขาที่มีจำนวนคนมากถึงเพียงนี้ได้แน่
“สู้ก็สู้สิ คิดว่าพวกข้าจะกลัวพวกเจ้าหรืออย่างไรกัน?” อวี้เกอก็โมโหมากแล้วเช่นกัน
มู่เฉียนซีโบกมือพลางกล่าวว่า “อย่าเสียเวลากับพวกเขาเลย พวกเราไปกันเถอะ!”
คนเหล่านั้นต่างกล่าวว่า “แม่นางมู่กล่าวได้มีเหตุผลยิ่งนัก”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียที่เย็นชาว่า “หวังว่าพวกเจ้าจะไม่เสียใจภายหลังกับการตัดสินใจในตอนนี้”
มู่เฉียนซีพุ่งทะยานออกไปทางทิศตะวันออก อวี้เกอก
