จะเป็นการเอาเปรียบพวกนางมากเกินไป
“ข้าคืออวี้เซิง ส่วนนี่คือน้องสาวของข้าอวี้เกอ ขอบคุณแม่นางมู่ที่ออกโรงช่วยเหลือพวกเรา พวกเราสองพี่น้องรู้สึกซาบซึ้งใจเป็นอย่างยิ่ง” หลังจากที่จัดการคนเหล่านี้เรียบร้อยแล้ว ในฐานะที่อวี้เซิงเป็นพี่สาวจึงได้กล่าวขอบคุณมู่เฉียนซีอย่างจริงใจ
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ไม่ต้องขอบคุณหรอก เพราะข้าก็มีความแค้นกับพวกนางเช่นกัน! และพวกนางก็โชคร้ายที่มาเจอเข้ากับข้าพอดี แม้ว่าพวกนางจะไม่ได้รังแกพวกเจ้า ข้าก็ต้องจัดการพวกนางอยู่แล้ว”
“แต่เจ้าก็ช่วยพวกข้าไว้ ฉะนั้นมันก็ถือว่าช่วยอยู่ดีนั่นแหละ จะกล่าวขอบคุณก็สมควรแล้ว!” อวี้เกอกล่าวด้วยรอยยิ้ม
ไม่เพียงวิกฤติที่ได้รับการแก้ไขแล้ว อีกทั้งยังได้แก้แค้นอย่างสะใจมากอีกด้วย ฉะนั้นอวี้เกอจึงอารมณ์ดีเป็นพิเศษ
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “วิธีที่พวกนางจัดการกับพวกเจ้าก่อนหน้านี้ไม่ได้ใจดีเหมือนพวกเจ้าในตอนนี้เลย พวกเจ้าสนใจทำให้พวกนางทุกข์ทรมานมากกว่านี้อีกหน่อยหรือไม่?”
“ยังมีวิธีการอะไรอีกอย่างนั้นหรือ?” อวี้เกอกล่าว
“ยาลูกกลอนที่พวกนางเตรียมให้เจ้าเมื่อครู่นี้ เอาให้พวกนางกินลงไปเสียสิ!”
“ใช่แล้ว! ข้าลืมสิ่งนี้ไปได้อย่างไรกัน!”
“พวกเจ้ากล้าหรือ
