! หากพวกเจ้ากล้าก็ลองดูสิ!” เมื่อได้ยินคำพูดของมู่เฉียนซี คนของสำนักหลินเยว่เหล่านั้นก็คำรามร้องขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง
มู่เฉียนซีเลิกคิ้วกล่าวว่า “มีอะไรที่ข้าไม่กล้าบ้าง ดูเหมือนว่าสำนักหลินเยว่ของพวกเจ้าจะไม่มีสิ่งใดที่ควรค่าให้ข้าต้องหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อยนะ”
ด้วยเหตุนี้ ไม่ว่าพวกนางจะต่อต้านอย่างไร ก็ยังคงถูกป้อนยานั่นอยู่ดี
มู่เฉียนซีกวาดสายตามองไปที่พวกนาง พลางกล่าวว่า “ยาของสำนักหลินเยว่ของพวกเจ้าให้ผลลัพธ์ที่ไม่ค่อยดีเท่าไรนัก! ข้าไม่ค่อยพอใจเท่าไรเลย หรือว่าควรจะเพิ่มอีกสักหน่อยดีล่ะ”
จากนั้นมู่เฉียนซีก็หยิบยาขวดหนึ่งออกมา แล้วส่งให้อวี้เกอพลางกล่าวว่า “นี่เป็นยาที่ปรับปรุงใหม่แล้ว! เพิ่มให้พวกนางกินอีกหน่อยเถอะ”
“เจ้า…” และพวกนางก็จ้องมองมู่เฉียนซีด้วยดวงตาที่แดงก่ำ
