ากจะไปลองด้วยเหมือนกัน!”
“ตกลง! พวกเราไปกันเถอะ!”
ก่อนจะเดินหน้ามู่เฉียนซีก็กล่าวกับซูอี้ชิงว่า “ร่างกายของเจ้ายังไม่สบายดี ดังนั้นก็นั่งพักอยู่บนเกาะแห่งนี้แล้วรอพวกเขากลับมาเถอะ!”
คนของหอรัตติกาลกล่าวอย่างเป็นห่วงว่า “ร่างกายของลูกพี่ไม่สบายอย่างนั้นเหรอ หรือว่าได้รับบาดเจ็บตอนที่อยู่ข้างล่างนั่น?”
มู่เฉียนซีพยักหน้าพลางกล่าวว่า “อื้ม!”
ซูอี้ชิงเหลือบมองไปที่มู่เฉียนซี เห็นอยู่ชัด ๆ ว่านางก็คือคนร้าย แต่ว่านางกลับสามารถพูดจาโกหกได้โดยที่สีหน้าไม่เปลี่ยนเลยแม้แต่น้อย
“หากทนไม่ไหวจริง ๆ ก็กินยาซะนะ!”
ซูอี้ชิงคิดว่า ไม่มีทางที่เขาจะทนไม่ไหวอย่างแน่นอน
แต่อย่างไรก็ตามดูเหมือนว่าเขาจะประเมินตนเองสูงเกินไปหน่อย เพราะหลังจากที่พวกเขาออกไปได้เพียงไม่นาน ซูอี้ชิงก็รู้สึกเจ็บ ๆ คัน ๆ อย่างยากที่จะทนไหว และมันก็ยากที่จะทนได้จริง ๆ!
.
