่างแน่นอน
มู่เฉียนซีเข้าใจว่าเขาไม่ต้องการให้นางอยู่ที่นี่ต่อ และต้องการที่จะปล่อยร่างแยกของเขาออกมา อีกทั้งเขาก็ยิ่งไม่อยากทำให้สุ่ยจิงอิ๋งต้องสิ้นเปลืองพลังอีกแล้วเช่นกัน
มู่เฉียนซีล่าถอยเพื่อเอาชนะใหม่อีกครั้ง นางกล่าวว่า “ตกลง! เช่นนั้นข้าจะหาทางออกไปก็แล้วกัน อาถิง เจ้าระวังตัวด้วย”
“ไปกันเถอะ! อี้ชิงน้อย!” มู่เฉียนซีกล่าวกับซูอี้ชิง
ซูอี้ชิงไม่ได้ตอบกลับมู่เฉียนซี แต่ก็รีบพุ่งทะยานออกไปอย่างรวดเร็ว เขารู้ดีว่าด้วยความสามารถของพวกเขาไม่สามารถนำไปใช้ประโยชน์อะไรได้เลย
“ไปซะ!”
“เจ้ามนุษย์บ้านี่ คิดไม่ถึงเลยว่าพวกเจ้าจะไปจริง ๆ!”
“……”
ในเวลานี้สัตว์ร้ายที่ถูกตรึงเอาไว้ก็พอที่จะสามารถหายใจหายคอขึ้นมาได้บ้างแล้ว แต่สุดท้ายกลับต้องมาพบว่ามู่เฉียนซีและซูอี้ชิงกำลังจะหนีไป ซึ่งก็ทำให้มันเดือดดาลเป็นอย่างมาก
“เป็นพวกเจ้าทั้งสองคนที่ทำบ้า ๆ อะไรบางอย่างลงไปสินะ คนที่พวกเจ้าฆ่าเหล่านั้นอยู่ที่ใดกันแน่? มันอยู่ที่ใด?”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เหตุใดข้าจะต้องบอกเจ้าด้วย! เจ้าคือตัวปลอมที่แสร้งทำเป็นหอคอยนิรันดร์เท่านั้น ฉะนั้นถูกตรึงอยู่ที่นี่ต่อไปเถอะ! ลาก่อน!”
“หยุดเดี๋ยวนี้นะ!”
พลังอันน่าสะพรึงกลัวพัดโหมกระหน่ำ
