สัตว์ร้ายตัวหนึ่งเอาไว้ และเจ้าสิ่งนี้ก็ไม่ใช่หอคอยนิรันดร์อีกด้วย
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “หอผนึกสัตว์ร้ายแห่งความมืด! ก็คือชื่อของความมืด”
“อี้ชิงน้อย ไปเถอะ!”
“เจ้าไม่ไปหรือ?” ซูอี้ชิงกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา
“นางต้องไปด้วยแน่นอนอยู่แล้ว หญิงอัปลักษณ์ เจ้าขึ้นไปบนทะเลกับเขาก่อน ข้าจะเป็นคนรั้งท้ายเอง เพราะก่อนหน้านี้เจ้าไม่ได้ทำให้มีคนตายมากมายนัก ผนึกของมันจึงได้แตกออกเพียงแค่ครึ่งเดียวเท่านั้น ฉะนั้นมันจึงได้ถูกร่างแยกของหอคอยแห่งความมืดตรึงเอาไว้อยู่! แม้ว่าจะหนีออกมาได้แต่ก็อ่อนแอมากอยู่ดี ข้าเพียงคนเดียวก็สามารถจัดการมันได้แล้ว” อาถิงกล่าวพลางมองไปที่มู่เฉียนซี
ซูอี้ชิงคิดไม่ถึงเลยว่า การที่ผู้หญิงคนนี้เลือกทางเดินที่จะทำให้คนอื่นแกล้งตายนั้น เป็นสิ่งที่ถูกต้องแล้ว!
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ข้ารู้สึกว่าข้าควรที่จะอยู่ที่นี่ต่อ เผื่อเกิดเรื่องที่ไม่คาดคิดเกิดขึ้น”
“เจ้าต้องการให้ข้าโยนเจ้าออกไปหรือ?” อาถิงกล่าวพลางกำหมัดไว้แน่น
แม้ว่าเจ้าสัตว์ร้ายตัวนี้จะถูกร่างแยกที่ความมืดสร้างออกมาตรึงเอาไว้ แต่ทว่าอาถิงก็ยังคงเตรียมพร้อมรับมืออยู่ตลอด และเขาก็คาดเดาว่าสิ่งที่อยู่ด้านล่างนี้จะต้องจัดการได้ยากอย
