เลย
อุณหภูมิที่อยู่โดยรอบลดลงอย่างกะทันหัน มู่เฉียนซีจึงกล่าวว่า “เจ้าสัตว์ร้ายนั่นกำลังจะออกมาได้แล้ว อี้ชิงน้อย หากมีโอกาส จงจำไว้ว่าให้หนีไปให้ไกลที่สุดเสีย”
“แล้วเจ้าล่ะ!” ซูอี้ชิงจ้องเขม็งไปที่มู่เฉียนซี
“ข้าหรือ! ข้าก็มีอาถิงของข้าไม่ใช่หรือ?” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้ม และนางก็เชื่อใจในตัวอาถิงเป็นอย่างมากอีกด้วย
“เจ้าเป็นคนที่ฉลาดมาก แต่บางทีเจ้าก็โง่มากเช่นกัน! ดูเหมือนว่าเจ้าจะเชื่อมั่นในพลังของคนอื่นมากเกินไปแล้ว หวังพึ่งคนอื่น ระวังจะตายโดยไม่รู้ตัวเสียล่ะ พลังของคนผู้นั้นแข็งแกร่งมาก แต่ก็คงไม่ทรงพลังมากถึงขนาดนั้น! เจ้าไม่กลัวว่าเขาจะสู้ไม่ได้บ้างหรืออย่างไร?” ซูอี้ชิงกระซิบกระซาบ
“ถ้าแม้แต่อาถิงก็สู้ไม่ได้ เช่นนั้นก็ต้องหนีน่ะสิ! และข้าก็หนีเร็วกว่าเจ้าอย่างแน่อน ดังนั้นเจ้าก็ควรที่จะระวังตัวและปกป้องชีวิตน้อย ๆ ของตนเองไปเถอะ!”
“อีกอย่าง อาถิงไม่ใช่คนอื่นด้วย!”
ซูอี้ชิงจ้องมองมู่เฉียนซีที่ยังคงมีท่าทางที่สงบนิ่งอยู่ และรู้ว่าคำเตือนของตนเองนั้นช่างเปล่าประโยชน์เสียจริง ๆ
หนีหรือ? หากต้องเผชิญกับผู้ที่แข็งแกร่งอย่างแท้จริง แม้ว่ามิติจะถูกฉีกออกก็ยากที่จะหนีรอดไปได้อยู่ดี
ครืนนนน!
พื้นดิ
