นเริ่มสั่นสะเทือนอีกครั้ง จากนั้นก็มีสิ่งที่เหมือนภัยพิบัติพุ่งพรวดออกมา
สายฟ้าฟาดลงมาจากกลางอากาศ ซึ่งดูคล้ายกับเสาหินสีดำหลายต้นอย่างไรอย่างนั้น
ตึง ตึง ตึง!
แน่นอนว่าเมื่อเจ้าสิ่งนั้นออกมาได้เพียงครึ่งเดียว ก็ส่งเสียงร้องคำรามดังออกมาอย่างฉุนเฉียว
“มันเป็นเช่นนี้ได้อย่างไร? เหตุใดถึงได้ขาดวิญญาณไปมากมายถึงเพียงนี้ เห็นได้ชัดว่าข้าปล่อยให้คนเข้ามาเพียงพอแล้วนี่”
เพื่อที่จะให้มนุษย์เหล่านี้เข่นฆ่ากันเองได้ นอกจากมู่เฉียนซีแล้ว คนที่เขาปล่อยให้เข้ามาคนอื่น ๆ ล้วนมีความสามารถที่ใกล้เคียงกัน ซึ่งคนเหล่านั้นล้วนเป็นผู้ที่มีระดับต่ำกว่าผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงทั้งนั้น
เดิมทีสุดท้ายแล้วควรที่จะเหลือเพียงคนเดียวเท่านั้น และวิญญาณของคนอื่น ๆ ก็จะกลายมาเป็นพลังในการทำลายผนึกของมัน แต่สุดท้ายแล้วมันกลับมาพบว่าขาดไปมากเลยทีเดียว
“เกิดเรื่องอะไรขึ้น? นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?”
เสียงคำรามอันน่าสะพรึงกลัวดังขึ้น จนทำให้หัวของมู่เฉียนซีและซูอี้ชิงแทบจะระเบิดออกเป็นเสี่ยง ๆ เลยทีเดียว
ปิดผนึกการได้ยิน!
การจะหมุนเวียนพลังวิญญาณในเวลานี้มันเป็นเรื่องที่ยากมาก ฉะนั้นมู่เฉียนซีจึงใช้เข็มยาเป็น
