คุณชายใหญ่ของสำนักหมอทมิฬกล่าวอย่างชั่วร้ายว่า “หยิ่งผยองนัก”
เจ้าสำนักของกองกำลังระดับสี่ครึ่งคนหนึ่ง กับสาวน้อยที่ไร้ชื่อเสียงเรียงนามคนหนึ่ง ย่อมมีความสามารถที่แตกต่างกันราวฟ้ากับเหวแน่นอนอยู่แล้ว
และก็ไม่รู้ว่าผู้ใดเป็นคนมอบความกล้าหาญให้กับผู้หญิงคนนี้ จนกล้าพูดคำเช่นนี้ออกมาได้!
“ซูอี้ชิง สายตาในการหาผู้หญิงของเจ้าไม่ค่อยดีเท่าไรเลยนะ! ผู้หญิงคนนี้ช่างไม่รู้ฟ้าสูงแผ่นดินต่ำเอาเสียจริง ๆ!” คนของสำนักหมอทมิฬที่กำลังติดพันอยู่กับซูอี้ชิงเหล่านั้นกล่าวขึ้นมาอย่างเยาะเย้ยถากถาง
ถึงจะกำลังเผชิญหน้าอยู่กับการเยาะเย้ยของพวกเขา แต่สีหน้าของซูอี้ชิงก็ยังคงไร้อารมณ์ และฟาดฟันพวกเขาต่อไปอยู่ดี
ไอพิษสีดำนี้เป็นราวกับกระแสน้ำวนอย่างไรอย่างนั้น มันสามารถกลืนกินผู้คนและเปลี่ยนให้กลายเป็นความว่างเปล่าไปได้ในทันที
แต่มู่เฉียนซีกลับพุ่งทะยานเข้าไปใกล้คุณชายใหญ่ของสำนักหมอทมิฬอย่างไร้ความเกรงกลัวโดยสิ้นเชิง
“เฮอะ! เจ้าจะมาหาที่ตายถึงที่เลยอย่างนั้นหรือ?”
“ข้าจะมามอบความตายให้เจ้าต่างหากล่ะ!” มู่เฉียนซีกล่าวด้วยน้ำเสียงที่เย็นชา
“พลังวายุทำลาย ดาวกระจาย!”
“เพลิงนภาพิฆาต!”
ตูมมมม โครมมม!
ทักษะวิญญาณพลังธาตุวายุระเ
