บิดออกมา และมันก็ได้เข้าไปพัวพันกับคุณชายใหญ่ของสำนักหมอทมิฬ
และคุณชายใหญ่ของสำนักหมอทมิฬที่มีความแข็งแกร่งมากในเวลานี้ ก็สามารถขจัดการโจมตีของมู่เฉียนซีได้อย่างง่ายดายแล้ว
หลังจากนั้น ร่างกายของเขาก็เปลี่ยนกลายเป็นพายุหมุนพิษ และพุ่งเข้าจู่โจมมู่เฉียนซีอย่างรวดเร็ว
“ไปตายซะเถอะ!”
พายุหมุนสีดำได้พัดมู่เฉียนซีให้ลอยละลิ่วออกไป ตึง! และร่างของมู่เฉียนซีก็ล่วงลงไปบนพื้น
เขากล่าวอย่างเยาะเย้ยว่า “เมื่อไรที่เจ้าถูกพิษนี้ เลือดก็จะไหลออกจากทวารทั้งเจ็ดทั่วทั้งร่างกายของเจ้าจนเน่าเปื่อยและตายไป ด้วยความสามารถเพียงเล็กน้อยนี้ของเจ้า จึงทำให้เจ้าอ่อนแอจนน่าสมเพช แต่ยังมิวายกล้ามาพูดจาหยิ่งผยองเช่นนี้ออกมาได้อีก มันมีแต่จะทำให้คนอื่นขำฟันจนหลุดเอาได้นะ”
ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!
ในขณะที่คุณชายใหญ่ของสำนักหมอทมิฬกำลังภาคภูมิใจอยู่นั้น ก็มีเสียงแหลมสูงพุ่งแหวกอากาศตรงมาทางเขา
สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปในทันที เป็นไปไม่ได้!
แม้ว่าเข็มยาเหล่านี้จะพุ่งโจมตีเข้ามาอย่างกะทันหัน แต่สำหรับคุณชายใหญ่ของสำนักหมอทมิฬกลับไม่ได้เป็นภัยคุกคามมากมายเท่าไรนัก
ทันใดนั้น ร่างเงาสีม่วงก็ได้ปรากฏตัวขึ้นกลางอากาศเหนือศีรษะคุณชายไหญ่