ของสำนักหมอทมิฬ และในมือของมู่เฉียนซีก็ถือสิ่งของเอาไว้ไม่น้อยเลยทีเดียว
“เจ้า…คิดไม่ถึงเลยว่าเจ้าจะไม่โดนพิษ!”
“จะ…เจ้ายังสามารถขยับได้อย่างนั้นหรือ?”
“……”
มู่เฉียนซีอยู่ในสภาพที่ไม่บุบสลายเลยแม้แต่น้อย ซึ่งทำให้ทุกคนต่างประหลาดใจอย่างที่สุด
คนของสำนักหมอทมิฬอย่างพวกเขารู้ดีว่าเคล็ดวิชาพิษนี้มีความยอดเยี่ยมมากเพียงใด
“ข้าบอกกับเจ้าแล้ว พิษนี้ของเจ้าอ่อนแอเกินไป เจ้าก็ไม่เชื่อข้า!” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างถากถาง
การโจมตีเมื่อครู่นี้ แน่นอนว่าจุดเด่นสำคัญก็คือพิษร้ายแรงนั่นอยู่แล้ว
แต่ทว่า การป้องกันทางกายภาพของนางสามารถสกัดกั้นพลังการโจมตีนั้นได้ และพิษร้ายแรงนั้นก็ไม่สามารถคุกคามหมอปีศาจอย่างนางได้แต่อย่างใด
“ข้าอยากจะมอบของบางอย่างให้เจ้า ความจริงแล้วพิษที่เจ้าใช้ในการฝึกเคล็ดวิชาพิษนั้นมันแย่มากเกินไป นี่ต่างหากถึงจะเป็นพิษที่แท้จริง”
เพล้ง เพล้ง เพล้ง!
ขวดยาแต่ละขวดแตกกระจาย และสิ่งที่อยู่ภายในนั้นก็คือผงพิษ จากนั้นพิษเหล่านั้นก็โปรยปรายลงมาจากกลางอากาศราวกับเทพธิดาโปรยดอกไม้ลงมายังโลกมนุษย์อย่างไรอย่างนั้น
ในฐานะของคนที่ฝึกฝนทักษะพิษคนหนึ่ง คุณชายใหญ่ของสำนักหมอทมิฬควรจะรู้สึกมีความสุขเมื่อ
