ในเมื่อเป็นเช่นนี้ ดังนั้นก็ต้องสังหารคนอื่นให้หมด ขอเพียงเป็นผู้ชนะคนสุดท้าย ก็จะมีคุณสมบัติพอที่จะได้เป็นเจ้าของของหอคอยนิรันดร์แล้ว
ความจริงแล้วทุกคนที่ฝ่าการเข่นฆ่ามาตลอดทาง เมื่อมาถึงสถานที่แห่งนี้ต่างก็ฆ่าคนกันจนใกล้จะเสียสติไปหมดแล้ว
สัตว์ร้ายตัวนั้นไม่จำเป็นต้องกระตุ้นอะไร พวกเขาก็ได้เริ่มเคลื่อนไหวกันแล้ว
มู่เฉียนซีเหลือบมองไปทางซูอี้ชิงแล้วกล่าวว่า “อี้ชิงน้อย เจ้าน่าจะยังสบายดีอยู่ใช่หรือไม่?”
“หากเจ้าไม่ใช้คำเรียกเช่นนั้น ข้าก็ไม่เป็นอะไรหรอก!” ซูอี้ชิงกล่าวด้วยน้ำเสียงเย็นชา
“การระงับจิตใจของเจ้าแข็งแกร่งมาก มาจนถึงที่นี่แล้วแต่คิดไม่ถึงเลยว่าจะยังสามารถควบคุมมันได้” สำหรับความสามารถนี้ของซูอี้ชิงนั้น เป็นเรื่องที่มู่เฉียนซียกย่องเขามากอยู่แล้ว
“ข้าก็คิดไม่ถึงเช่นกันว่าผู้หญิงที่ต่ำช้าและไร้ยางอายอย่างเจ้า ก็มีความสามารถเช่นนี้เหมือนกัน!” ซูอี้ชิงกล่าวด้วยสีหน้าที่เรียบเฉย
“พรวดด! หญิงอัปลักษณ์ ข้ารู้สึกว่าเจ้าไม่จำเป็นที่จะต้องมาเสียเวลากับเจ้าหมอนี่มากนักหรอก เขาไม่ได้มีความรู้สึกที่ดีต่อเจ้าเลยแม้แต่น้อย เมื่อทำงานเสร็จแล้วก็ควรรีบออกห่างจากเขาไปให้ไกลเถอะ!”
ซูอี้ชิงไม่ชอบมู่เฉียนซีมากถึงมาก