ต่างก็ปรากฏคนเจ็บและตายออกมาแล้ว มู่เฉียนซีที่อยู่อีกด้านหนึ่งก็เถียงกับอาถิงไปด้วยและดูการแสดงไปด้วย จากนั้นนางจึงกล่าวกับซูอี้ชิงว่า “อี้ชิงน้อย เอากระบี่ของเจ้ามาให้ข้าเถอะ!”
ซูอี้ชิงเหลือบมองไปทางนางอย่างเย็นชา
“นี่คือคำสั่งของเจ้านายของเจ้า หากเจ้าไม่เชื่อฟังแล้วละก็ ระวังว่าข้าจะให้อาถิงเปลี่ยนเจ้าให้กลายเป็นเด็กทารกแล้วโยนลงไปในทะเลเพื่อกลายให้เป็นอาหารปลาเสีย”
ซูอี้ชิงไม่สามารถระงับจิตสังหารของเขาเอาไว้ได้ ทันใดนั้นเขาก็ได้ปลดกระบี่ออกจากฝัก ก่อนจะใช้ความอดทนที่มีมากกว่าคนทั่วไป เพื่อหลีกเลี่ยงที่จะไม่หันดาบไปฟันมู่เฉินซีผู้นี้ได้
หลังจากที่มืออันเรียวบางของนางยึดดาบของซูอี้ชิงเอาไว้มั่นแล้ว นางก็ได้เทยาน้ำขวดหนึ่งลงไป
เมื่อกระบี่อันเป็นที่รักของตนเองถูกผู้หญิงคนนี้ราดสิ่งของบางอย่างลงไปจนเละเทะ คิ้วของซูอี้ชิงก็ขมวดมุ่นจนผูกกันเป็นปมไปในทันที
“นี่ก็คือยาที่สามารถทำให้คนอยู่ในสภาวะแกล้งตายได้ แม้ว่าพวกเขาจะรนหาที่ตาย แต่ก็ไม่สามารถทำให้คนตายอยู่ที่นี่ได้ มิเช่นนั้นก็จะทำให้เจ้าสิ่งที่ถูกผนึกอยู่ที่นี่สมความปรารถนาเป็นแน่” มู่เฉียนซีกล่าว
“ตอนนี้จะเคลื่อนไหวได้หรือยัง?” ซูอ
