องไปที่นาง ในใจก็คิดว่าจะต้องมีความตั้งใจมากกว่านี้ และอย่าให้ถูกผู้หญิงอัปลักษณ์นี่หลอกเอาได้
ทว่าตอนนี้มุมปากของเขากลับกระตุกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย นั่นเป็นเพราะว่าความจริงแล้วภายในใจของเขาตอนนี้รู้สึกดีมากเลยทีเดียว
เมื่อรู้ว่ามู่เฉียนซีตื่นแล้ว ซูอี้ชิงก็ได้มาหามู่เฉียนซี และมองไปที่นางด้วยสายตาเย็นชา สีหน้านั้นดูบิดเบี้ยวราวกับว่าลูกชายได้ตายไปแล้วอย่างไรอย่างนั้นเลย
ถึงมู่เฉียนซีจะมองเห็นกลิ่นอายที่อันตรายมากของซูอี้ชิงแต่กลับยังกล่าวด้วยรอยยิ้มอย่างกล้าหาญว่า “อรุณสวัสดิ์อี้ชิงน้อย! เจ้าโตเร็วมากเลยจริง ๆ! เพียงแค่คืนเดียวเจ้าก็โตขึ้นมามากขนาดนี้แล้วอย่างนั้นหรือ?”
.
.
