!”
“ยิ่งรู้สึกว่าเหมือนมากขึ้นเรื่อย ๆ แล้ว!”
“ช่างน่ารักน่าชังดีจริง ๆ!”
พวกเขาไม่ได้เพียงแต่มองดูเท่านั้น และยังวิพากษ์วิจารณ์กันอีกด้วย
เมื่อมู่เฉียนซีเหยียบเข้าไปในห้องโถงหลัก ชายชราคนหนึ่งก็เดินเข้ามาทันที คนผู้นี้เป็นถึงผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงสุดเลยทีเดียว
เขากวาดตามองไปที่มู่เฉียนซีแล้วกล่าวว่า “อี้ชิงต้องเกิดเรื่องก็เพราะเจ้า แต่เจ้ากลับมีความกล้าที่จะมายังกองกำลังหลักของหอรัตติกาลของข้า แม่สาวน้อย เจ้านี่ช่างกล้าหาญไม่น้อยเลยจริง ๆ!”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ใช่แล้ว! ข้ากล้าหาญอยู่ตลอดนั่นแหละ อย่างไรเสียข้าก็กำลังเลี้ยงลูกของซูอี้ชิง พวกเจ้าคงไม่ฆ่าข้าเพื่อล้างแค้นหรอกนะ!”
นางได้ส่งอี้ชิงน้อยไปให้กับท่านผู้เฒ่าผมขาวผู้นั้นแล้วกล่าวว่า “ท่านผู้เฒ่าลองดูให้ละเอียดสิ ว่าเขาเหมือนหรือไม่!”
ผู้เฒ่ารีบร้อนรับอี้ชิงน้อยเอาไว้ด้วยความตื่นตกใจเป็นอย่างมาก ทว่าเมื่อเห็นเด็กน้อยคนนี้แล้วเขาก็ผงะไปครู่หนึ่ง
ผู้เฒ่าคนนี้ไม่เหมือนกับคนอื่น ๆ เพราะเขาเป็นข้ารับใช้เก่าแก่ของตระกูลซู และเป็นคนที่คอยเฝ้าดูเจ้านายของพวกเขาค่อย ๆ เติบโต ถึงแม้ว่าจะผ่านมาเป็นเวลานานแล้ว แต่ก็ยังคงจดจำหน้าตาของเจ้
