“อะไรน่ะ?”
“พวกเราติดกับแล้ว”
ผู้อาวุโสทุกท่านถูกทำให้หมดสติไปแล้ว ซึ่งมันก็ทำให้คนอื่น ๆ ตกใจกันเป็นอย่างมาก
“อุแว้ อุแว้ อุแว้!”
หนีเร็วเข้า!
ซูอี้ชิงต้องการที่จะพูดเช่นนี้ แต่ผลของการพูดได้กลายเป็นเสียงร้องไห้ที่ดังกึกก้องแทน และเหล่าลูกน้องของเขาก็ฟังมันไม่เข้าใจเลยแม้แต่คนเดียว
ด้วยเหตุนี้เสียงของการต่อสู้ที่ดุเดือดภายในนี้จึงได้มีเสียงร้องของเด็กทารกดังไปพร้อมกันด้วย ซึ่งมันก็อึกทึกครึกโครมมากเลยทีเดียว
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างจนปัญญาว่า “ดูสิว่าพวกเจ้าแต่ละคนดูชั่วร้ายมากเพียงใด อี้ชิงน้อยร้องไห้ด้วยความตกใจไปหมดแล้ว พวกเจ้านี่สมควรโดนลงโทษเสียจริง ๆ”
“นี่เจ้ากำลังให้ร้ายลูกพี่ของพวกข้าอย่างนั้นหรือ!”
“ข้าจะสู้กับเจ้าเอง นางแม่มด!”
“…”
จุดจบของการต่อสู้ในครั้งนี้ ซูอี้ชิงรอมันไม่ไหวแล้ว
เพราะหลังจากที่ร่างกายทารกของเขาร้องไห้ออกอย่างหนักจึงทำให้ค่อนข้างเหนื่อยอ่อน และหนังตาทั้งบนและล่างของเขาก็เริ่มต่อสู้กัน จนในที่สุดเขาก็ตกเข้าสู่ห้วงแห่งนิทรา
แม้ว่าเขาจะไม่ได้ดูต่อ แต่ก็รู้ผลของการต่อสู้ในครั้งดีว่า ลูกน้องของเขาเหล่านั้น ไม่มีทางเอาชนะมู่เฉียนซีได้เป็นแน่
ปัง ปัง ปัง!
เมื่อผ่านมาแล้วครึ
