่งค่อนคืน นักฆ่าชั้นยอดจากหอรัตติกาลที่ได้มาเผชิญหน้ากับมู่เฉียนซีเหล่านี้ ต่างก็ต้องได้รับความพ่ายแพ้ไปอย่างหมดรูป!
“เป็นเพราะว่าคราวนี้พวกเราไม่ระมัดระวังมากเกินไป ฉะนั้นพวกเราขอยอมรับความพ่ายแพ้!”
“ก่อนที่พวกเราจะต้องตาย อย่างไรเสียเจ้าก็บอกพวกเราหน่อยเถอะว่าที่จริงแล้วลูกพี่เป็นอย่างไรกันแน่? ไม่อย่างนั้นพวกเราจะต้องตายตาไม่หลับอย่างแน่นอน”
ทั่วทั้งร่างกายของพวกเขาแต่ละคนต่างก็ได้รับบาดเจ็บ แต่ก็ไม่ยอมที่จะตายไปทั้งอย่างนี้จริง ๆ!
มู่เฉียนซียกอี้ชิงน้อยขึ้นมาแล้วกล่าวว่า “ลูกพี่ของพวกเจ้าอยู่ที่นี่!”
“พวกเราต่างก็จะถูกเจ้าฆ่าอยู่แล้ว เจ้ายังจะพูดจาตลกเช่นนี้อยู่อีกอย่างนั้นหรือ?” ภายในใจของพวกเขาโกรธมากจริง ๆ
มู่เฉียนซีเขย่าร่างของอี้ชิงน้อย และมันก็ได้ปลุกให้ซูอี้ชิงตื่นขึ้นมาจากการหลับใหล
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “เฮ้! พวกเขาไม่ยอมเชื่อข้า เจ้าบอกมาสิว่าข้าควรจะทำเช่นไรดี?”
ซูอี้ชิงเม้มริมฝีปากแล้วมองไปทางนาง เรื่องที่เป็นราวกับปาฎิหาริย์เช่นนี้ หากลูกน้องของเขาเชื่อก็คงจะแปลกแล้ว
“หากเจ้าไม่ให้คำแนะนำ เช่นนั้นข้าก็ทำได้เพียงทำตามความคิดของตัวข้าเองแล้ว” จากนั้นมุมปากของมู่เฉียนซีก็ยกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย
