ตติกาลของพวกเราเอาได้”
“ขอรับ!”
คนของหอรัตติกาลทำงานกันรวดเร็วมาก ก่อนที่มู่เฉียนซีนั้นจะตื่น อี้ชิงน้อยก็ถูกปลุกให้ตื่นด้วยด้วยเสียงตีฆ้องร้องป่าวเหล่านั้นเสียแล้ว ซึ่งมันก็ได้ทำให้เมืองตงหลิวมีชีวิตชีวาขึ้นเป็นอย่างมาก จนคิดไปว่าเป็นตระกูลไหนกันแน่ที่จัดงานมงคลขึ้น
แต่ทว่านี่ไม่ได้เป็นการจัดงานมงคลอย่างยิ่งใหญ่แต่อย่างใด และก็มีคนที่สายตาเฉียบคมบางคนค้นพบเรื่องสำคัญบางอย่าง
“สะ…สองคนที่เหลือนั่น ไม่ใช่ผู้พิทักษ์หลักทั้งสองของหอรัตติกาลหรอกหรือ?”
“ดูเหมือนว่าจะใช่!”
คนที่นำมาทั้งสองคนนั้นก็คือชายวัยกลางคนที่พุ่งทะยานมาราวกับพยัคฆ์ และความสามารถของพวกเขาก็เป็นถึงผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นภูตศักดิ์สิทธิ์ระดับสูงสุด ซึ่งผู้อื่นไม่กล้าที่จะดูแคลนเลยทีเดียว
“นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้นกัน? หรือว่าหอรัตติกาลมีงานใหญ่อย่างนั้นหรือ?”
คนของหอรัตติกาลหยุดอยู่หน้าประตู และได้เข้าไปเชิญมู่เฉียนซีให้ลงมา จากนั้นมู่เฉียนซีก็ได้อุ้มอี้ชิงน้อยออกมาด้วย
ซูอี้ชิงรู้สึกว่า ได้ถูกฉากที่ยิ่งใหญ่ที่อยู่ตรงหน้าทำให้ตาบอดไปเสียแล้ว คนเหล่านี้ทำตามที่ผู้หญิงคนนี้บอกจริง ๆ ด้วย ใช้สมองกันไม่เป็นหรืออย่างไรกันฮะ!
ในฐานะนักฆ่าอั