เตือนของเขาช่างเสียเปล่าจริง ๆ และอี้ชิงน้อยก็ได้แต่กลอกตาด้วยความโกรธ
“พวกเราสามารถให้แม่นางไปตรวจสอบตัวตนของเด็กคนนี้ที่หอรัตติกาลได้ แต่ทว่าแม่นางบอกพวกเราหน่อยได้หรือไม่ว่าลูกพี่อยู่ที่ใด”
สุดท้ายแล้วมู่เฉียนซีก็กล่าวตอบว่า “บอกไม่ได้หรอก!”
ที่แห่งนี้ต่อสู้กันจนไม่สามารถอยู่ได้แล้ว เช่นนั้นมู่เฉียนซีจึงเปลี่ยนสถานที่ในการพักผ่อน โดยที่ถือเจ้าก้อนกลมนั่นไปด้วย
ส่วนนักฆ่าเหล่านี้ต่างมองหน้ากันและกัน “ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เรากลับไปรายงานกันก่อนเถอะ!”
เมื่อพวกเขาได้รายงานเรื่องนี้ให้ทุกคนได้ทราบโดยทั่วกันแล้ว ทั้งหอรัตติกาลก็ระเบิดขึ้นมาทันที “อะไรนะ? แม้แต่ลูกพี่ยังมีลูกแล้วอย่างนั้นหรือ?”
“ลูกพี่เป็นผู้ชายที่แย่มาก ได้แล้วทิ้ง นอกจากนั้นยังจะแย่งเด็กมาอีก”
“……”
ในที่สุดชายชราที่มีหนวดเคราสีขาวก็กล่าวขึ้นมาว่า “ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม แม่สาวน้อยผู้นั้นก็เป็นคนเดียวที่รู้ที่อยู่ของซูอี้ชิง ส่วนเด็กน้อยคนนั้น หากตรวจสอบแล้วเป็นสายเลือดของซูอี้ชิงจริง ๆ พวกเราจะต้องเลี้ยงดูเขาอย่างดีแน่นอน”
“เด็ก ๆ เตรียมจัดสถานที่อย่างหรูหรา เพื่อต้อนรับแม่นางมู่ที่กำลังจะมายังหอรัตติกาลของพวกเรา! อย่าให้ใครมาดูถูกหอรั
