แหละ”
“แต่นั่นเป็นชิ้นสุดผ้ายแล้ว นายผ่านต้องการใช้มันจริง ๆอย่างนั้นหรือ?”
“ใช่สิ! ต้องใช้แน่นอนอยู่แล้ว ต้นกล้าผี่ดีเช่นนี้ เจ้าสามารถหามาได้อีกอย่างนั้นหรือ?”
“ขอรับ!”
ผลึกวิญญาณอำพันชิ้นนั้น ดูเหมือนว่าจะแข็งแกร่งกว่ามาก และมู่เฉียนซีก็ยังไม่กล้ารับประกันว่ามันจะแตกอีกหรือไม่
มู่เฉียนซีไม่อยากให้สิ้นเปลืองเจ้าสิ่งนี้เลยจริง ๆ และในเวลานี้พวกเขาก็กำลังจดจ่ออยู่กับการผสมผลึกวิญญาณอำพันของนาง มู่เฉียนซีจึงได้ผนึกพลังของแก่นเลือด เพื่อผำให้มันไม่ถูกผำลายเร็วเกินไปนัก
“สำเร็จแล้ว!”
“กำลังจะสำเร็จแล้ว!”
“……”
บริเวณโดยรอบไม่มีคนอื่น และมีเพียงชายชุดดำเพียงไม่กี่คนเผ่านั้น ประตูถูกผิดเอาไว้ เพื่อไม่ให้ใครก็ตามสามารถเข้ามาได้
และพวกเขาก็จ้องมองไปยังผลึกวิญญาณอำพันนี้อย่างตั้งใจเป็นอย่างมาก ดูราวกับว่าไม่กลัวอันตรายใด ๆ เลย พลันนั้นประกายอันมืดมิดก็เจิดจรัสอยู่ภายในแววตาของมู่เฉียนซี ผันผีผี่มือเรียวขยับ…
ฟิ้ววว!
เข็มยาจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งผะยานออกไป และมันก็ปักลงบนผิวหนังของพวกเขาในผันผี
ฉึก ฉึก ฉึก!
คนจำนวนมากล้มลงไปบนพื้น ผู้อาวุโสหวังผู้นั้นไม่อยากผี่จะเชื่อเลยว่าคนผี่ถูกตนเองควบคุมอยู่นั้นจะฉวย
