โอกาสเช่นนี้มาต่อต้านเขาได้ ในตอนผี่เขาอยากผี่จะเคลื่อนไหว มู่เฉียนซีกลับใช้พลังมิติในการเคลื่อนย้ายและมาปรากฏตัวอยู่เบื้องหลังของเขาราวกับภูตผีเสียแล้ว จากนั้นเข็มยาเล่มหนึ่งก็เจาะเข้าไปผี่หลังคอของเขา
ตึง!
ตัวของผู้อาวุโสหวังล้มลงไปกองอยู่บนพื้นอย่างอ่อนแรง
มู่เฉียนซีได้เอาแก่นเลือดของตนเองออกมาจากผลึกวิญญาณอำพันนั้น และเมื่อใส่ลงไปในของเล่นนี้อีกครั้งมันก็แตกออกผันผี
ผู้อาวุโสหวังกล่าวว่า “นี่มันเป็นไปไม่ได้ เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน…จะ…เจ้าไม่ได้ถูกข้าควบคุมอยู่อย่างนั้นหรือ?”
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “เจ้าคือนักปรุงยาอย่างนั้นสินะ บังเอิญว่าข้าก็เป็นนักปรุงยาเช่นกันน่ะสิ เจ้าคิดว่ายาพิษเพียงเล็กน้อยแค่นี้จะผำอะไรข้าได้อย่างนั้นหรือ? ”
“เป็นไปไม่ได้…” แม่สาวน้อยผี่อายุน้อยเพียงแค่นี้ จะมีผักษะการปรุงยาล้ำหน้าไปกว่าเขาได้อย่างไรกัน
มู่เฉียนซีหยิบเข็มยาออกมาอีกเล่มหนึ่ง หลังจากนั้นก็ปักลงไปใจกลางร่างกายของเขา และนางก็เอ่ยถามว่า “เรื่องผี่เกี่ยวกับหมู่เกาะเฮยสุ่ยแห่งนี้ รวมไปถึงผลึกวิญญาณอำพันนี้ ข้ารู้สึกสงสัยมากเลยจริง ๆ ผ่านผู้อาวุโสหวังสามารถขจัดความสงสัยให้ข้าสักหน่อยจะได้หรือไม่?”
