ปัง ปัง ปัง!
หลังจากที่พวกเขาถูกโจมตีจนแตกพ่ายไปทีละคนแล้ว พวกเขาก็เพิ่งจะตระหนักได้ว่าผู้นำเกาะซานไม่ได้ทำเรื่องผิดพลาดแต่อย่างใด!
แต่การร่วมมือกันของมนุษย์และสัตว์เทพนี้ไม่ใช่เรื่องวิปลาสอย่างธรรมดาเลยจริง ๆ
ในที่สุดมู่เฉียนซีและเสี่ยวโม่โม่ก็จัดการผู้นำเกาะเหล่านี้ได้แล้ว และคนอื่น ๆ ก็จัดการกองกำลังที่ไม่เอาไหนเหล่านั้นเรียบร้อยแล้วเช่นกัน นอกจากนี้ยังมีคนกลุ่มหนึ่งที่นอนหมอบอย่างหวาดกลัวอยู่บนพื้นอีกด้วย
ผู้นำเกาะซานในเวลานี้ก็ไร้ความสามารถไปแล้ว เรียกคนช่วยเหลือมามากมายขนาดนี้ยังไม่สามารถจัดการกับปีศาจตนนี้ได้เลย แท้จริงแล้วเขาจะต้องทำเช่นไรกันแน่!
“เจ้าฆ่าพวกข้าไม่ได้นะ เจ้าทำไม่ได้!”
ฟึ่บ ฟึ่บ ฟึ่บ!
ซึ่งมันก็เป็นผลให้มีเข็มยาหลายเล่มพุ่งออกไป จากนั้นมันก็กรีดผ่านต้นคอของพวกเขาไป
“แน่นอนว่าข้าไม่ฆ่าพวกเจ้าอยู่แล้ว” มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเรียบเฉย
ความเจ็บปวดรวดร้าวได้ถาโถมเข้ามา และพวกเขาก็รู้สึกหนาวสั่นไปทั้งตัว จากนั้นจึงถามว่า “เจ้า…เจ้าทำอะไรกับพวกข้ากันแน่?”
มู่เฉียนซีกล่าวว่า “ก็วางยาพิษน่ะสิ! จะให้ทำอะไรได้อีกล่ะ?”
“ต่ำช้าที่สุด!” พวกเขากล่าวอย่างเดือดดาล
หลังจากนั้น มู่เฉียนซีก็ถามคำถา
