นที
ผู้นำเกาะเหลือบมองไปทางมู่เฉียนซีด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความตื่นตระหนก “เจ้าเป็นสัตว์ประหลาดอย่างนั้นหรือ? คิดไม่ถึงว่าจะสามารถสกัดกั้นเอาไว้ได้”
“พลังวายุทำลาย ดาวกระจาย!”
ตูมมมม โครมมม!
ทักวิญญาณธาตุวายุยังคงปะทุขึ้นมาอย่างต่อเนื่อง และผู้นำเกาะก็ได้ตอบโต้กลับเช่นกัน
ความยากในการรับมือนี้ ทำให้ภายในใจของผู้นำเกาะวิตกกังวลเป็นอย่างมาก สิ่งที่ทำให้เขายิ่งหวาดกลัวก็คือสัตว์เทพที่สามารถจัดการคนอื่น ๆ ได้ด้วยการโจมตีเพียงครั้งเดียวเท่านั้น และในตอนนี้มันก็มาปรากฏตัวอยู่ข้างหลังของเขาแล้ว
ทันใดนั้นเพลิงหงส์อมตะแห่งความมืดที่น่าสะพรึงกลัวก็ได้ห่อหุ้มเขาเอาไว้ ไม่ว่าเขาจะดิ้นรนอย่างไร ก็ไม่สามารถที่จะดับเปลวเพลิงนี้ลงได้
“อ๊ากกก!” และเสียงกรีดร้องอย่างโหยหวนปานจะขาดใจก็ได้ดังขึ้น
“ช่วยด้วย! ช่วยข้าด้วย!” เขาร้องขอความเมตตาจากมู่เฉียนซีด้วยความหวาดกลัว
มู่เฉียนซีกล่าวอย่างเรียบเฉยว่า “วางใจเถอะ เสี่ยวโม่โม่ของข้ามีความพอดีเป็นอย่างมาก เพราะมันสามารถแผดเผาเจ้าแต่ยังเหลือลมหายใจให้เจ้าสามารถตอบคำถามของข้าได้อยู่”
เหลือลมหายใจไว้อย่างนั้นหรือ นี่มันไม่ใช่เรื่องที่ทำให้ใครมีความสุขเลย ผู้นำเกาะถูกมู่เฉียนซีทำให้
