โกรธจนบาดเจ็บภายในไปหมดแล้ว และคนของสำนักเซิ่งหลินเหล่านั้นก็ทนไม่ไหวจนต้องหัวเราะออกมาด้วยความชอบใจ!
สมควรโดนแล้ว!
ในเวลานี้ความเลื่อมใสศรัทธาในใจของพวกเขาที่มีต่อมู่เฉียนซีนั้น ล้นหลามมากยิ่งขึ้นไปอีก
เมื่อเขาถูกแผดเผาจนเหลือลมหายใจเพียงเล็กน้อยแล้วจริง ๆ เสี่ยวโม่โม่ก็ดับเพลิงหงส์อมตะแห่งความมืดนั้นไป และผู้นำเกาะที่หายใจรวยรินอยู่บนพื้น ในเวลานี้เขาก็ราวกับเป็นเพียงปลาที่รอคนอื่นมาเชือดเท่านั้น
เขาจ้องมองไปทางมู่เฉียนซีแล้วกล่าวว่า “เจ้า…ที่จริงแล้วเจ้าเป็นใครกันแน่?”
“ก็แค่คนที่ผ่านทางมาคนหนึ่งเท่านั้นแหละ ข้าต้องการให้เจ้าตอบคำถามของข้าสักสองสามข้อ หากไม่ยอมตอบแล้วละก็ ข้าจะทำให้เจ้ารับรู้ถึงความรู้สึกของการที่ถูกเปลวเพลิงแผดเผาต่อไป!” มู่เฉียนซีกล่าว
.
.
