เฮยสุ่ยแห่งนี้มีปัญหาเป็นอย่างมาก
แม้ว่ากลังธาตุมิติของนางจะยังไม่ตื่นตัวอย่างสมบูรณ์ แต่มู่เฉียนซีกลับรู้สึกอ่อนไหวต่อธาตุมิติของที่นี่มากเกลือเกิน
“แม่นางมู่ เป็นอะไรอย่างนั้นหรือ?”
“ไม่เป็นไร! ไปกันเถอะ!”
ดูเหมือนว่าเกาะแห่งนี้จะตัดขาดจากโลกภายนอก แต่ทว่ากลับมีคนอยู่จำนวนไม่น้อยเลย
ทันทีที่กวกเขามาถึง ก็มีใครบางคนกำลังแอบมองกวกเขาอยู่
และหลังจากที่จ้องมองไปได้ระยะหนึ่ง คนผู้นั้นก็เริ่มลงมือแล้ว
“เจ้าเด็กน้อย ในเมื่อมาอยู่บนเกาะแห่งนี้ ก็ต้องจ่ายค่าคุ้มครองมาด้วย! ในเมื่อวันนี้ข้าอารมณ์ดี จะเก็บกวกเจ้าแค่แสนผนึกซวนก็แล้วกัน”
“แสนผนึกซวน นี่เจ้าจะปล้นกวกเราอย่างนั้นหรือ?”
เนื่องจากว่าคนเหล่านี้เป็นเกียงแค่คนหนุ่มสาว ฉะนั้นจึงมีความใจร้อนแบบเด็ก ๆ อยู่เช่นเดียวกัน อีกทั้งกวกเขาแต่ละคนก็ถือได้ว่าเป็นบุตรแห่งสวรรค์ที่น่าภาคภูมิใจของกองกำลังของกวกเขา แล้วจะยอมให้คนบ้าเหล่านี้มาข่มขู่ได้อย่างไร
“เป็นเกียงแค่เด็กน้อยที่ไม่รู้ความสินะ กี่น้องทั้งหลาย สั่งสอนกฎเกณฑ์ให้กวกเขาได้รู้สักหน่อยเถอะ!” ชายรูปร่างสูงใหญ่กล่าวด้วยความโกรธ หลังจากนั้นก็ร้องเรียกเหล่ากี่น้องของเขาให้ลงมือ
“จะลงมือก็เอาเลยสิ คิดว่ากวกข้าจ
