าผู้บำเพ็ญภูตพลังขั้นมหาจักรพรรดิแห่งภูตจะอ่อนแอมาก แต่สำหรับนางกับคำว่าอ่อนแอมันดูจะไม่เข้ากันมาแต่ไหนแต่ไรแล้วเถอะ
โม่ซวนยังคงโมโหอยู่มาก มู่เฉียนซีจึงกล่าวว่า “ข้าไม่ได้จะมอบหมายให้เจ้าคนเดียวเสียหน่อย ข้าจะทิ้งเสี่ยวเหลิ่งเอาไว้กับเจ้า! ทั้งจูเชว่และฉงหมิงต่างก็ช่วยเหลือเจ้าได้นี่!”
โม่ซวนสูดหายใจเข้าลึกแล้วกล่าวว่า “เจ้าวางแผนที่จะไปเมื่อใดล่ะ?”
“อย่างมากที่สุดข้าจะอยู่ต่ออีกสามวัน! ข้าไม่สามารถอยู่ที่นี่ได้นานนัก! เพราะข้าได้ทำให้มู่หลินหลางบาดเจ็บสาหัสถึงขนาดนั้น ถึงราชวงศ์ตงหวงไม่ได้วางแผนที่จะแตะต้องหอหมอปีศาจ แต่ก็คงไม่มีทางยอมแพ้เรื่องของข้าอย่างแน่นอน ถึงข้าจะอยู่ที่นี่ได้ก็รังแต่จะสร้างปัญหาให้พวกเจ้าเปล่า ๆ” มู่เฉียนซีกล่าวตอบ
โม่ซวนก็เข้าใจเหตุผลในข้อนี้ของนางเช่นกัน และเขาไม่สามารถรั้งนางให้อยู่ต่อไปได้ ถึงแม้ว่าหลังจากนี้ในอนาคต เขาจะต้องยุ่งจนหัวหมุนมากแค่ไหนก็ตาม
“เจ้าอยากจะไปที่ใดล่ะ? ข้าว่าจูเชว่น่าจะรู้เรื่องเหล่านี้เป็นอย่างดีนะ” ไป๋เจ๋อกล่าว
“อื้ม! เช่นนั้นข้ารอข้อมูลจากจูเชว่ก่อนก็แล้วกัน”
คำแนะนำของจูเชว่คือให้ไปดินแดนทางทิศตะวันตกหรือไม่ก็ไปดินแดนทางทิศเหนือ แต่ทว่
