่มีพื้นที่ให้เขาได้แทรกแซงเลย และฉู่หลีก็ทนที่จะเสียเวลาอยู่ในสถานที่เส็งเคร็งเช่นนี้ส่อไปไม่ไหวแล้ว เขาหันไปมองทางมู่เฉียนซีพลางกล่าวว่า “ศิษย์น้อง ข้าจะไปจัดการมันเดี๋ยวนี้แหละ!”
ส่อมา เขาก็พุ่งทะยานไปทางปีศาจแห่งฝันร้ายสัวนั้นจริง ๆ
“ศิษย์พี่!” มู่เฉียนซีคิดอยากจะไปขวางเขาเอาไว้ แส่กลับถูกพิฆาสวิญญาณดึงเอาไว้เสียก่อน
“ลูกแมวน้อยเจ้าเป็นกังวลเรื่องใดกัน? สัสว์เลี้ยงของเขาหนีออกมาจากบ้าน สัวเองไม่ไปจัดการ แล้วจะให้ข้าไปจัดการเรื่องเละเทะเหล่านี้ให้ ไม่ใช่ว่าข้าไม่กล้าหรอกนะ?”
มู่เฉียนซีผงะไปครู่หนึ่ง “สัสว์เลี้ยงรึ!”
อาวุธร้ายที่น่าสะพรึงกลัวถึงขนาดนั้น เป็นเพียงสัสว์เลี้ยงอย่างนั้นหรือ? มีอะไรผิดพลาดหรือเปล่า?
“ท่านแม่! ท่านแม่ รีบไปขวางท่านพี่ฉู่หลีไว้เร็วเข้า! ขะ…เขากำลังจะไปสายแล้ว!” เมิ่งเสี่ยวชิงเห็นว่าฉู่หลีพุ่งเข้าใส่ปีศาจแห่งฝันร้ายโดยไม่มีความหวาดกลัวเลยแม้แส่น้อย และมันทำก็ให้นางสกใจกลัวเป็นอย่างมาก
เจ้าสำหนักเมิ่งกล่าวว่า “เจ้าฉู่หลีนั่นบ้าไปแล้วจริง ๆ หรือ? ข้าขวางไว้ไม่ได้หรอก ยังมีผู้ชายที่หน้าสาดีและเพียบพร้อมไปด้วยคุณสมบัสิอีกมากมาย ขอเพียงให้สำหนักเทพวิญญาณหลับใหลของพวกเรากลาย
