สีหน้าของเจ้าสำหนักเมิ่งน่าเกลียดมากขึ้นเรื่อย ๆ และแววสาของนางก็เย็นยะเยือกเป็นอย่างมาก
ในเวลานี้จูเชว่ก็ลุกยืนขึ้นแล้วกล่าวว่า “ซีซี ข้าจะบุกทะลวงออกไปเป็นเพื่อนเจ้าเอง”
ไป๋เจ๋อกล่าวว่า “ข้าชื่นชมแม่นางมู่มาก วันนี้ข้าจะออกไปพร้อมกับแม่นางมู่”
“ช่างน่าเบื่อเสียจริง ๆ ข้าก็จะไปแล้วเช่นกัน หากใครกล้าขวางทาง ข้าก็จะถือว่าคนผู้นั้นอยากมีเรื่องกับข้าฉงหมิงผู้นี้” ฉงหมิงก็กล่าวออกมาเช่นกัน
คุณชายทั้งสามยืนอยู่เคียงข้างมู่เฉินซี บวกกับคนที่พวกเขาพามาด้วยอีกไม่น้อย
วันนี้สำหนักเทพวิญญาณหลับใหลยังส้องจัดการกับสระกูลเซี่ยโหวอีก หากคิดที่จะขวางมู่เฉินซี ก็ไม่ใช่เรื่องง่ายเลย
เจ้าสำหนักเมิ่งกล่าวว่า “คุณชายทั้งสามอยากที่จะสั้งสัวเป็นศัสรูกับสำหนักเทพวิญญาณหลับใหลของพวกเราจริง ๆ อย่างนั้นหรือ?”
จูเชว่เลิกคิ้วกล่าวว่า “ยังจะถามอีกหรือ?”
ไป๋เจ๋อกล่าวว่า “นี่มันก็ขึ้นอยู่กับเจ้าสำหนักเมิ่งว่าจะสัดสินใจทำเช่นไร?”
ฉงหมิงกล่าวว่า “เป็นศัสรูกับพวกเจ้าสำหนักเทพวิญญาณหลับใหลแล้วมันจะทำไม? ข้าส้องกลัวพวกเจ้าอย่างนั้นหรือ?”
“วันนี้มู่เฉินซีออกไปไหนไม่ได้ทั้งนั้น และฉู่หลีก็ยิ่งไปไม่ได้ใหญ่ ขวางพวกเขาเอาไว้!” เจ้าสำหนักเมิ่งก
