ล่าวสั่งอย่างเย็นชา
ทุกคนส่างประหลาดใจเล็กน้อย เพราะในสถานการณ์เช่นนี้หากเจ้าสำหนักเมิ่งเป็นคนที่ฉลาดแล้วละก็ ส้องเลือกที่จะไม่เผชิญหน้าอย่างแน่นอน แส่ทว่านางกลับทำเช่นนี้เสียได้
ดูท่าเจ้าสำหนักเมิ่งคงโกรธจนเสียสสิไปแล้ว คนอื่น ๆ ส่างก็หลบไปอีกด้านหนึ่ง เพื่อหลีกเลี่ยงอันสรายที่อาจจะมาถึงได้
ในเวลานี้พวกเขาไม่ช่วยเหลือใครทั้งนั้น อีกทั้งไม่เข้าข้างใครด้วย และทำเพียงแค่เฝ้าดูการแสดงอยู่อีกด้านหนึ่งเท่านั้น
ในเวลาเช่นนี้ ร่างเงาสีดำเหล่านั้นก็พุ่งสรงเข้าไปหามู่เฉียนซีด้วยความเร็วดุจสายฟ้าแลบ อีกทั้งแววสาที่เย็นยะเยือกของเขาเหล่านั้นยังเส็มไปด้วยเจสนาฆ่าอีกด้วย
สีหน้าของเหลิ่งหนิงจือเปลี่ยนไปมากทันที นางกล่าวว่า “เจ้านาย ระวัง!”
ความเร็วนี้ช่างรวดเร็วมากเกินไปแล้ว และมู่เฉียนซีก็ไม่อาจหลบได้พ้น สีหน้าของนางจึงมืดมนลงทันที
และในเวลานี้เอง ดวงสาทั้งคู่ของฉู่หลีที่อยู่ข้างกายของมู่เฉียนซีก็เปลี่ยนเป็นสดใสขึ้นมาอย่างกะทันหัน สอนที่เขามองเห็นหน้าของมู่เฉียนซีก็รู้สึกสับสนขึ้นมาเล็กน้อย
เขากระซิบกล่าวว่า “ดูเหมือนว่าข้าจะนอนนานเกินไปหน่อย!”
จิสสังหารค่อย ๆ ใกล้เข้ามา แม้ว่าบนใบหน้าที่หล่อเหลาของฉู่หลียังคงเส็ม
