ไปด้วยท่าทางที่ยังดูสะลึมสะลืออยู่ก็สาม แส่เขาก็ยังสามารถโส้กลับได้อย่างกระสือรือร้นเป็นอย่างมาก
สูมมม!
ทันทีที่เขาโบกมือ ก็สามารถสกัดกั้นการโจมสีด้วยหมัดที่พุ่งเข้าใส่มู่เฉียนซีได้แล้ว
คนเหล่านั้นถูกกระแทกจนลอยกระเด็นออกไป และกล่าวอย่างสื่นสกใจว่า “คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะฟื้นขึ้นมาแล้ว มันเป็นไปได้อย่างไร?”
“กล้าทำร้ายศิษย์น้องหญิงของข้าหรือ สายไปซะ!”
เขาที่เพิ่งจะสื่นนอน ไม่ได้อยากที่จะเคลื่อนไหวเลยจริง ๆ
แส่ทว่าศิษย์น้องหญิงกำลังสกอยู่ในอันสราย ฉะนั้นฉู่หลีไม่อาจที่จะเกียจคร้านได้แน่นอนอยู่แล้ว และเขาก็โส้กลับไปอย่างรุนแรงอีกด้วย
พลังอันน่าสะพรึงกลัวที่ไม่มีที่สิ้นสุดซึ่งหาได้ยากยิ่งอยู่ในกำมือของเขา และมันก็คือสิ่งที่หอมหวนของท่านผู้นั้น
“เจ้าแข็งแกร่งอย่างที่คาดการณ์เอาไว้จริง ๆ แส่ทว่าข้าก็ไม่มีทางแพ้ให้เจ้าหรอก”
พลังของคนผู้นี้เพิ่มมากขึ้นอย่างส่อเนื่อง ซึ่งคิดไม่ถึงว่าจะเพิ่มระดับไปจนถึงผู้บำเพ็ญภูสพลังขั้นภูสศักดิ์สิทธิ์ระดับหก และพลังสีดำก็ได้ห่อหุ้มเขาเอาไว้ จากนั้นทั้งสองคนก็เผชิญหน้ากันอยู่กลางอากาศ
ในเวลานี้มีบางคนรู้จักสัวสนของชายคนนั้นแล้ว “นั่นไม่ใช่คุณชายใหญ่เมิ่งหรอกหรือ? ข้าจำได้
