เจ้าตำหนักเมิ่งกล่าวว่า “ได้! ข้าจะลองดู เพียงแต่ว่าสภาพของคุณชายฉู่หลีในตอนนี้ ข้าก็ไม่รู้ว่าจะสามารถทำอะไรได้หรือไม่”
ด้วยเหตุนี้เจ้าตำหนักเมิ่งจึงลงมือ และสีหน้าของนางก็เปลี่ยนเป็นซีดเซียวขึ้นมาทันที
นางถอยหลังไปหลายก้าว และกล่าวอย่างอ่อนแอว่า “ขะ…ข้าก็ทำอะไรไม่ได้เช่นกัน”
มีเลือดไหลออกมาจากมุมปากของนาง และท่าทางของนางก็ดูจะทรมานมาก ซึ่งทำให้คนมากมายต่างรู้สึกสงสารขึ้นมาจับใจเลยทีเดียว
“ข้าก็ไม่รู้เช่นกันว่าคุณชายฉู่หลีไปโดนใครลอบโจมตีมา ความสามารถของคนที่ลงมือแข็งแกร่งมาก และข้าก็หมดปัญญาที่จะแก้ไขแล้วเช่นกัน!” เจ้าตำหนักเมิ่งกล่าวด้วยสีหน้าเสียใจ
“มู่เฉินซี เจ้าตำหนักเมิ่งเป็นถึงขนาดนี้แล้ว เจ้าก็อย่าได้ทำให้นางลำบากใจอีกเลย”
“นางพยายามอย่างสุดความสามารถแล้ว!”
“ที่คุณชายฉู่หลีเป็นเช่นนี้เพราะอุบัติเหตุ และตำหนักเทพวิญญาณหลับใหลก็ไม่น่าที่จะเป็นคนทำเช่นนี้ได้”
มู่เฉียนซีและจูเชว่ต่างมองหน้ากันและกัน ‘การแสดงของผู้หญิงคนนี้ดีเสียยิ่งกว่าเจ้าอีก เจ้าคงจะต้องยอมซูฮกให้นางแล้วล่ะ’
จูเชว่กระพริบตาปริบ ๆ และจ้องมองไปที่นาง ‘มิกล้าเทียบเลยจริง ๆ!’
มู่เฉียนซีเหลือบมองไปที่เมิ่งเสี่ยวชิงและเจ้าตำหนักเม
