้าจะหาก็ไปหานางสิ!”
หลังจากที่ได้ฟัง ผู้นำตระกูลเซี่ยโหวก็ไม่กล้าที่จะเชื่อหูตนเองอย่างสิ้นเชิง
เพียะ!
ผู้นำตระกูลเมิ่งตบหน้านางฉากใหญ่ เพื่อต้องการทำให้นางได้สติกลับคืนมา
และแม้ว่าแก้มด้านหนึ่งของนางจะบวมขึ้นมาจนกลายเป็นเหมือนยอดเขาเล็ก ๆ ไปแล้วก็ตาม แต่เมิ่งเสี่ยวชิงก็ยังคงไม่ได้สติกลับมาอยู่ดี
“ฮ่า ฮ่า ฮ่า! ข้าเอากริชแทงเข้าไปในหัวใจของเจ้าแล้วเป็นอย่างไรบ้างล่ะ? คนโง่เขลาเช่นเจ้ามีสิทธิอะไรมาเทียบเคียงกับข้า ความจริงแล้วตอนนั้นข้ามีหนทางที่จะจัดการกับมู่เฉินซีมากมาย แต่การที่ข้าสามารถฆ่าเจ้าแล้วโยนความผิดไปให้กับมู่เฉินซีได้ด้วย มันจะทำให้การตายของเจ้ามีคุณค่ามากกว่ามิใช่หรือ? เจ้าควรที่จะขอบคุณข้ามากกว่านะ”
ทุกคนต่างพากันตะลึงงัน นี่…นี่คือความจริงหรือ!
เมิ่งเสี่ยวชิงต่างบอกกับทุกคนว่ามู่เฉินซีคือคนที่สังหารเซี่ยโหวจือ แต่คิดไม่ถึงเลยว่านางจะโยนความผิดให้คนอื่นเช่นนี้
มันยากมากสําหรับพวกเขาเหล่านี้ที่จะจินตนาการถึงหญิงสาวที่อ่อนโยนและน่ารักว่าสามารถทําเรื่องแบบนี้ได้ แต่หากเป็นมู่เฉินซีที่พูดออกมาเช่นนี้ พวกเขาจะต้องคิดว่ามู่เฉินซีกำลังที่จะตลบตะแลง และโยนความผิดให้กับนางเป็นแน่
แต่ทว่านี่เป็นสิ่
