หนึ่งได้มาขวางหน้าคนของตำหนักเทพวิญญาณหลับใหลเหล่านั้นเอาไว้ จูเชว่กล่าวว่า “เจ้าตำหนักเมิ่ง ตอนนี้ยังไม่รู้ผลแพ้ชนะ หากท่านให้คนยื่นมือเข้าไปยุ่งมันคงไม่ดีแน่!”
“ตอนนี้เสี่ยวชิงกำลังตกอยู่ในอันตรายถึงขนาดนั้น จะให้ข้าทนได้อย่างไร” เจ้าตำหนักเมิ่งกล่าวอย่างเจ็บปวด
“นั่นมันง่ายนิดเดียว! อันดับแรกเจ้าตำหนักเมิ่งก็ประกาศยอมรับความพ่ายแพ้แทนคุณหนูเมิ่งต่อหน้าคนมากมายนี้เสีย อย่างไรท่านก็เป็นท่านแม่ของนาง แน่นอนว่าสามารถยอมแพ้แทนนางได้อยู่แล้ว เมื่อถึงตอนนั้นก็ต้องรบกวนให้ท่านเจ้าตำหนักเมิ่งช่วยทำให้ฉู่หลีคืนสติกลับมาด้วย ต่อหน้าพยานมากมายในสถานที่แห่งนี้ หวังว่าท่านเจ้าตำหนักเมิ่งจะไม่ผิดคำมั่นสัญญา” จูเชว่กล่าวด้วยรอยยิ้ม
แววตาของเจ้าตำหนักเมิ่งมืดมนลงทันที แต่ทว่าสถานการณ์ของเมิ่งเสี่ยวชิงในเวลานี้อันตรายเป็นอย่างมาก และเห็นว่าเจ้าเถาวัลย์ปีศาจนั่นจะทะลุผ่านหัวใจของเมิ่งเสี่ยวชิงอยู่แล้ว
เจ้าตำหนักเมิ่งจึงรีบกล่าวว่า “เสี่ยวชิงแพ้แล้ว คนของตำหนักเทพวิญญาณหลับใหลของข้าจะไม่ผิดคำมั่นสัญญาอย่างแน่นอน!”
นางเริ่มลงมือในทันที และทันใดนั้นนางรีบทำลายเถาวัลย์ปีศาจที่เกือบจะฆ่าเมิ่งเสี่ยวชิงเหล่านั้นไปเสีย แต่ทว่ามันก็ยังเ
