ไปได้อย่างไร?”
นางยังคิดที่จะควบคุมเถาวัลย์ปีศาจอันอื่นอีก แต่ทว่าเถาวัลย์ปีศาจเหล่านี้ดูเหมือนว่าจะบ้าคลั่งไปแล้วอย่างไรอย่างนั้น อีกทั้งมันก็ได้เสียการควบคุมไปแล้วด้วย
พวกมันไม่เพียงแต่จะไม่โจมตีมู่เฉินซีเท่านั้น แต่พวกมันยังโจมตีเมิ่งเสี่ยวชิงที่คอยเลี้ยงดูพวกมันมาอีกด้วย
สีหน้าของเมิ่งเสี่ยวชิงเปลี่ยนไปเป็นอย่างมาก นางหลบหลีกอย่างรวดเร็ว ถึงแม้ว่าจะพยายามอย่างเต็มที่ให้ทันเวลาแต่ก็ไม่สามารถหลบหลีกความเร็วของมู่เฉียนซีได้ และเพียงชั่วพริบตาเดียวก็ได้ถูกเจ้าปีศาจเหล่านี้ทำร้ายจนร่างกายฟกช้ำดำเขียวไปหมดแล้ว
เจ้าตำหนักเมิ่งก็ตื่นตกใจเล็กน้อยเช่นกัน นางได้รวบรวมพลังวิญญาณเพราะคิดที่จะควบคุมเถาวัลย์ปีศาจเหล่านั้น แต่ทว่ามันกลับไม่มีประโยชน์เลยแม้แต่น้อย
ให้ตายเถอะ! ใบหน้าของเจ้าตำหนักเมิ่งยิ่งมืดมนลงเรื่อย ๆ
พรวด พรวด พรวด!
“กรี๊ดดดด!”
หลังจากนั้นก็มีเสียงกรีดร้องโหยหวนดังขึ้น เมิ่งเสี่ยวชิงยังคงติดอยู่ในวงล้อมของเถาวัลย์ปีศาจเหล่านั้น และชุดเจ้าสาวสีแดงชุดสดนั้นก็ถูกย้อมไปด้วยเลือดเสียแล้ว
เจ้าตำหนังเมิ่งกล่าวว่า “ยังยืนบื้อกันอยู่ทำไมล่ะ? ยังไปรีบเข้าไปช่วยเหลือคุณหนูใหญ่อีก รีบไปเร็วเข้า!”
ร่างเงาสีแดงร่าง
