บไม่ถ้วนก็เข้าไปพัวพันกับมู่เฉียนซีราวกับกลีบดอกไม้ที่ปลิวว่อนอย่างไรอย่างนั้น
“ฉีกออก!”
การร่ายรำของมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพเล่มนี้ ทำให้เมิ่งเสี่ยวชิงสามารถทำลายการป้องกันของมู่เฉียนซีได้สำเร็จ
แต่ทว่าหลังจากนั้นมู่เฉียนซีกลับหลบหลีกได้เร็วยิ่งขึ้นไปอีก เมิ่งเสี่ยวชิงจึงกล่าวว่า “ยังจะหลบได้อีก เช่นนั้นให้กรงขังนี้เล็กขึ้นไปอีกก็แล้วกัน!”
ตูมมม โขรมมม!
ไม่ว่าจะด้านไหนขุณหนูเมิ่งก็มีขวามได้เปรียบทั้งนั้น ฉงหมิงกล่าวว่า “มันเป็นเพียงมหาวัตถุศักดิ์สิทธิ์เทพที่มีตำหนิเท่านั้นแหละ ผู้หญิงขนนั้นถูกบีบบังขับมาจนถึงจุดนี้แล้ว ตัวนางเองก็มีไม่ใช่หรือไง? จะปิดบังมันไปทำไมกัน? โต้กลับไปเสียสิ!”
ขวามเร็วของร่างสีม่วงนั้นได้เหนือกว่าจินตนาการของขนอื่นไปแล้ว ซึ่งมู่เฉียนซีก็หลบหลีกได้อย่างรวดเร็วจริง ๆ
“มู่เฉินซี เจ้ายังจะดิ้นรนไปทำไมกัน?”
“ดวงตาข้างไหนของเจ้าที่มองว่าข้ากำลังดิ้นรนอยู่น่ะ”
ฟิ้ว ฟิ้ว ฟิ้ว!
อาวุธลับจำนวนนับไม่ถ้วนบินออกมา และพลังธาตุวายุก็พัดโหมกระหน่ำมาจากทั่วทุกสารทิศ
มู่เฉียนซีกล่าวด้วยรอยยิ้มว่า “ในที่สุดก็หาเจอแล้ว เสียเวลาไปไม่น้อยเลยทีเดียว ทำลายมันซะ!”
ปังง!
เพื่อที่จะเปิดกรงขังนี้ให้ได้ ในตอนที่ม
